شمارهٔ ۳۲۵
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به زندگی پر از غم و اندوه اشاره می‌کند و از بیهوده بودن این غم‌ها و تأثیر آن بر زندگی مایه می‌گذارد. او از این می‌گوید که تا چه زمانی باید به هوای نفس و افکار منفی آلوده باشیم و از اینکه در زندگی آرامش نیافتیم، نگران است. در نهایت، او مرگ را به عنوان راهی برای رهایی از غم‌های زندگی در نظر می‌گیرد.
تا چند کسل از غم بیهوده شویمتا کی به هوای نفس آلوده شویم
هوش مصنوعی: تا چه زمانی باید از غم‌های بیمورد احساس خستگی کنیم و تا چه زمانی باید در دام خواستههای خود گرفتار شویم؟
در زندگی آسوده نگشتیم چو مامردیم که از دست غم آسوده شویم
هوش مصنوعی: در طول زندگی نتوانستیم راحت باشیم، تنها زمانی که از دنیا رفتیم و از غم‌ها رها شدیم، آرامش پیدا میکنیم.