شمارهٔ ۳۵۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به دو پرنده، بوم و زاغ، اشاره می‌کند. بوم به عنوان نشانه‌ای از عمق و جدیت به جامعه معرفی می‌شود و زاغ را به خاطر حضور در باغ و قرار گرفتن در میان زیبایی‌ها مورد خطاب قرار می‌دهد. همچنین بوقلمون که به تدریس و رنگارنگی اشاره دارد، به تمسخر با این سوال مواجه می‌شود که آیا واقعاً در مدرسه درس می‌دهد یا نه. به طور کلی، شاعر به تناقض‌ها و وضعیت‌های متضاد موجود در جامعه اشاره می‌کند.
ای بوم در این بوم مؤسس شده‌ایای زاغ به باغ نُقل مجلس شده‌ای
هوش مصنوعی: ای کبوتر، تو در این مکان مستقر شده‌ای و ای زاغ، تو در باغ به محفلداری مشغول گشتهای.
در مدرسه درس می‌دهی رنگارنگای بوقلمون مگر مدرس شده‌ای
هوش مصنوعی: در مدرسه به شکلی زیبا و متنوع درس می‌دهی، انگار که به تو آموزش دادهاند چگونه این کار را انجام دهی.