شمارهٔ ۲۳ - رباعی مستزاد
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به مقایسه دو نوع انسان می‌پردازد: کسی که با تلاش و زحمت نان حلال می‌خورد و نیکوکار است، و کسی که بدون زحمت و با داشتن ثروت، در چشم مردم محترم و مورد احترام است. اشاره به کارگری که با زحمت نان جوین می‌خورد و فردی که در آسایش زندگی می‌کند، نشان‌دهنده ارزش‌های واقعی و اهمیت کار و تلاش در زندگی است.
دانی که بود سپیدرو نیک‌عملپیش رفقا؟
هوش مصنوعی: آیا میدانی چه کسی در جمع دوستانش با چهرهای روشن و اعمال نیکو شناخته میشود؟
یا کیست سیه‌نام در انظار مللاز حب طلا؟
هوش مصنوعی: کیست که در برابر دیدگان ملتها به خاطر عشق به طلا، چهرهای زشت و بدنام دارد؟
آن کارگری که می‌خورد نان جوینبا زحمت دست
هوش مصنوعی: کارگری که با تلاش و زحمت خود نان خشک و سادهای مانند نان جوین می‌خورد، به دستاوردهای خود افتخار می‌کند.
وان محتشمی که می‌خورد شیر و عسلبی‌محنت پا
هوش مصنوعی: آن کسی که بدون زحمت و دردسر، شیر و عسل مینوشد و زندگی راحتی دارد، باید در نظر داشته باشید که برخورداری از این نعمتها، نشان‌دهنده مقام و احترام اوست.