شمارهٔ ۱۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به اهمیت و شادی‌آفرینی شراب اشاره می‌کند و می‌گوید که می‌تواند سبب آرامش و خوشی در زندگی باشد. او معتقد است که برای دستیابی به شادی و لذت در زندگی، نوشیدن می ضروری است، زیرا این دنیا برای خوشی‌ها بر می‌گردد. همچنین، شاعر به خردمندان اشاره می‌کند که می را دارویی بزرگ برای درمان غم‌ها می‌دانند. او از کسانی که تا به حال شراب نچشیده‌اند می‌خواهد که یک بار امتحان کنند، زیرا طعم آن را همچون شهد شیرین حس خواهند کرد. در نهایت، دعوت به بخشندگی و نیک‌خواهی را تجویز می‌کند که نمایانگر ادب و کریمی است.
می بر کف من نه که طرب را سبب اینستآرام من و مونس من روز و شب اینست
هوش مصنوعی: میخواهم در دستانم شرابی را بریزی که دلیل شادی و سرگرمی من همین است و مونس و همراه من در طول روز و شب همین نوشیدنی است.
تریاق بزرگست و شفای همه غمهانزدیک خردمندان می را لقب اینست
هوش مصنوعی: داروی اصلی و درمان همۀ دردها نزد دانایان، می (شراب) نام دارد و بهعنوان یک درمان بینظیر شناخته میشود.
بی می نتوان کردن شادی و طرب هیچزیرا که بدین گیتی اصل طرب اینست
هوش مصنوعی: بدون شراب نمیتوان در این دنیا شادی و خوشحالی داشت، زیرا در این جهان، اساس خوشی و لذت از شراب است.
معجون مفرح بود این تنگدلان رامر بی سلبان را به زمستان سلب اینست
هوش مصنوعی: این معجون شادابکننده مختص افرادی است که در تنگدستی به سر میبرند و در زمستان، آنها را از غم و اندوه دور می‌کند.
ای آنکه نخوردستی می گر بچشی زانسوگند خوری، گویی: شهد و رطب اینست
هوش مصنوعی: ای کسی که از عشق و محبتی که نچشیدی، اگر یک بار طعم آن را بچشی، گویی که بهترین و شیرینترین چیزهاست.
می‌گیر و عطا ورز و نکو گوی و نکو خواهاینست کریمی و طریق ادب اینست
هوش مصنوعی: بگیر و ببخش و خوب بگو و آرزوی خیر کن، اینها نشانه کرامت و راه آداب و اخلاق نیکوست.