شمارهٔ ۴۶
هوش مصنوعی: این شعر به ما یادآوری می‌کند که زندگی و دنیا در واقع چیزی جز عدم نیست و نباید دل خود را به خاطر مسائل دنیوی و غم‌ها مشغول کنیم. شاعر از ما می‌خواهد که مانند سفره‌ای که برای نان گسترده شده، فقط به فکر نیازهای مادی نباشیم و به دنبال پر کردن شکم نباشیم. همچنین، دیگه به خواب غفلت نرویم، چرا که خداوند در صبحگاه بر ما نعمت‌ها و رزقش را گسترانده است.
ای دل چو هست حاصل کار جهان عدمبر دل منه ز بهر جهان هیچ بار غم
هوش مصنوعی: ای دل، وقتی میبینی نتیجه کارهای دنیا وجود ندارد، پس برای چیزهای دنیا بار غم را بر دوش خود نگذار.
افکنده همچو سفره مباش از برای نانهمچون تنور گرم مشو از پی شکم
هوش مصنوعی: در زندگی همچون سفره‌ای باش که برای دیگران فراهم است و فقط به فکر پر کردن شکم خود نباش. مانند تنور گرم، تنها برای خودت نباش، بلکه به دیگران نیز توجه کن.
تو مست خواب غفلتی و از برای توایزد فکنده خوان کرم در سپیده دم
هوش مصنوعی: تو در خواب غفلت هستی و خداوند به خاطر تو سفرهی کرم خود را در اوایل صبح گستراند.