شمارهٔ ۲۶
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به زیبایی‌های طبیعت و مفاهیم عاشقانه اشاره می‌کند، اما همواره زیبایی عزیزتر و خاص‌تری را در مقایسه با آن‌ها می‌بیند. او می‌گوید که هرچند ماه و سرو زیبا هستند، اما هیچ‌کدام به زیبایی معشوقش نمی‌رسند. همچنین عشق و احساسات او نسبت به معشوقش او را دچار سرگشتگی و رسوایی کرده است. شاعر در انتها تصریح می‌کند که هیچ کس به اندازه یعقوب و زلیخا در عشق به معشوقش نمی‌تواند احساس کند و از اینکه نام سعد و خوبی‌هایش با او نیست، افسوس می‌خورد. در کل، شعر سرشار از احساسات و مقایسه‌های احساسی است که نشان‌دهنده عمق عشق شاعر به معشوقش است.
ماه زیباست ولی چون رخ زیبای تو نیستسرو یکتاست ولی چون قد زیبای تو نیست
هوش مصنوعی: ماه زیباست، اما زیبایی چهره تو را ندارد. سرو هم یکه و بینظیر است، اما به قامت دلنشین تو نمیرسد.
تا تو از مشگ چلیپا به قمر بر زده ایجبهه ای کو که برو داغ چلیپای تو نیست
هوش مصنوعی: تا زمانی که تو از خوشبویی عطر مشکی به ماه تابان نزدیک شدهای، جبههای را نشان بده که بر اثر داغی شکل صلیب تو تاثیر نگذاشته باشد.
گرچه رعناست رخ باغ به خوش خنده گلبس شکر خنده تر از غنچه رعنای تو نیست؟
هوش مصنوعی: هرچند چهره زیبای باغ به خاطر خنده گل زیباست، اما هیچ چیز شیرینتر از خنده تو نیست.
دل رسوای مرا عشق تو سودایی کردگرچه سودازده ای نیست که رسوای تو نیست
هوش مصنوعی: عشق تو دل من را عذاب داد و رسوا کرد، هرچند که کسی که به عشق تو دیوانه شده، خود را رسوا نمیکند.
یوسف مصری و کس در همه آفاق نمانداز زن و مرد که یعقوب و زلیخای تو نیست
هوش مصنوعی: در تمام دنیا هیچ کسی نیست که عاشق یوسف مصری باشد مگر یعقوب و زلیخا.
نام سعد و رخ اسمای تو باطل شمرندفال سعدی که مرا از رخ اسمای تو نیست
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر می‌گوید که نام سعد و زیباییها به خاطر عشق او به معشوقش، نمی‌تواند او را شاداب کند؛ چرا که هیچ چیز در برابر جمال و زیبایی معشوقش نمی‌تواند اهمیت داشته باشد. به عبارتی، هیچ فال و نشانهای نمی‌تواند خوشبختی او را تضمین کند، چون تنها زیبایی معشوقش برایش حائز اهمیت است.