شمارهٔ ۵۱ - مجیرالدین بیلقانی

سیاهی می کند با من سر زلف نگونسارشبه لب می آورد جانم لب لعل شکربارش

مرا خاری نهاد از هجر خویش آن یار همچون گلکه در پای دل سرگشته دایم می خلد خارش

به شوخی پاره ای کارست در راه غمش ما رااگر دم سرد شد شاید که دل گرم است در کارش

ز بار عشق او عاجز شدن تر دامنی باشدچو بنهادم دل از اول سزای خنگ دربارش

ز تیمار سر زلفش بجان آمد دل تنگمکه از روی وفاداری نمی دارند تیمارش

برو جان عرضه کردن نیست الا عین درویشیچو می بینم که جان با خاک یکسان شد به بازارش

اگر زنار در بندد دلم بی او عجب نبودکنون کز مشگ پیدا گشت بر گلبرگ زنارش

ز من خون می خورد چشمش ولی چون بینمش گویمنکو چشمی است این، یارب! ز چشم بد نگهدارش

نمی کردم فغان زین بیش چون از سر گذشت آبممن و المستغاث اکنون ز جزع و لعل خونخوارش

دهان او به شکل نیم دینار و هزاران دلخرید و کم نشد یک جو ز شکل نیم دینارش

نیم من مرد ناز او که با این چاره سازیهادلم چون خر به گل درماند از ناز بخروارش

غلط گفتم که باشد دل که من دارم دریغ از وی؟که گر جان جوید از من هم نخواهم جستن آغازش

کبوتر وار بر پرد دلم از سینه پر غمچو بینم همچو کبک نر خرامان وقت رفتارش

غلام زلف چون هندوی آن ترکم که هر ساعتبرآید ناله صد بی گناه از زیر هر تارش

چو من دیدار او بینم زبانم بی من این گویدکه شادیها به روی آنک من شادم به دیدارش

به چشم و غمزه جادو جهان بر خلق بفروشدبخوبی گر بود روزی شه عالم خریدارش

جهانبخش ملک پرور جهاندار ملک سیرتکه دارد لطف ربانی جهانبخش و جهاندارش

گل بستان دولت نصرة الدین پهلوان کایزدفزون کرد از همه شاهان عالم جاه و مقدارش

نصیرالحق والمله خداوندی فلک قدریکه حاصل شد به اندک سال دولتهای بسیارش

درختی گشت ذات او بنامیزد بنامیزدکه برگش نصرت و فتحست وتأیید و ظفر، بارش

زمام دولت باقی به دست او از آن آمدکه لطف حق به صد چندین همی بیند سزاوارش

رود در آتش دوزخ کسی کو رفت در کینشبود در زینها حق کسی کآمد به زنهارش

سرای عالم خاکی که سقفش آسمان آمداز آن معمور می ماند که رأی اوست معمارش

اگر پرسد کسی از تو که در شش گوشه گیتیحوادث از که شد خفته؟ بگو از بخت بیدارش

کسی کز دفتر عصیان او یک سطر برخواندسیه رویی شود حاصل به آخر همچو طومارش

چه سود ار خصم او از شربت تیغش بپرهیزدکه گر خواهد و گرنی هم بباید خورد ناچارش

اگر خواهی که صد کیخسرو اندر یک قبا بینیبه پیروزی ببین بنشسته اندر صفه بارش

و گر خواهی که در زینی هزاران روستم یابیبه میدان درگه جولان ببین بر خنگ رهوراش

چو از وی کار دین نیکست و چشم مملکت روشنخداوندا! نگهداری ز زخم چشم اغیارش

تعالی الله چه دولتیار شخصست او که در عالمبه هر کاری که روی آرد در آن دولت بود یارش

گه توقیع چون در دست گیرد کلک میمون رامزاج مملکت گردد درست از کلک به بارش

ز گفتارش جهان را هر زمان باشد شکر ریزیهزارن جان خوش چون جان من برخی گفتارش

بهر جایی که باشد گنج اگر ماری وطن گیردظفر گنج است و تیغ خسرو عالم ستان مارش

ببارد صاعقه بر خصم بد گوهر گه هیجاچو خندد تیغ پرگوهر به دست ابر کردارش

سپهسالاری اسلام از آن بر وی مقرر شدکه نصرت یار باشد هر سپه را کوست سالارش

یقین می دان که از سلطان نشانست او که هر ساعترسد فریاد ملک و دین سر تیغ گهردارش

هر آنکس کو ببیند روی نورانی او داندکه نور شفقت و رحمت همی تابد ز رخسارش

نگون شد رایت بدعت و لیک از زخم شمشیرشفزون شد رونق سنت ولیک از رأی هشیارش

ارگ خصمش ز رشگ دولت او خون نمی گریدبدین معنی گرانی می کند خصم سبکسارش

و گر شد دشمنش فربه ز نعمت، هم روا باشدکه گردون از پی کشتن همی دارد به پروارش

اگر دم بر خلافش بر لب آرد مشتری روزیطناب گردنش سازد سپهر از پیچ دستارش

جهان کردست اقراری که او شاهیست دین پرورگواهی می دهد امروز ملک و دین به اقرارش

پناه آل سلجوقش همی خواندم خرد گفتاچه می خونی بدان لفظی که خواندی پار و پیرارش

بگیرد ملک اسکندر چو اسکندر پدر داردکه بادا عمر جاویدان به ملک اندر خضر وارش

جوانی پیر عقل است این و آن پیر جوان دولتکه بادا سایه آن پیر بر سر مانده هموارش

رسید از راه دور امروز عید و گل به بزم شهبدان تا خوش کند از عیش بزم همچو گلزارش

به عید اکنون به کار آید شراب صرف گلرنگشبه باغ اکنون به بار آید گل صد برگ گلنارش

جهان از عید خرم گشت و باغ از گل به سامان شدکنون ما و می و گلبرگ و زیر و ناله زارش

میی چون چه؟ چنانک از لطف دلجویی کند روحشگلی چون چه؟ چنانک آید به حسرت مشک تاتارش

ز عید و گل ممتع گشت برخوردار و خرم دلشهی کاندر همه عالم پسندیدست آثارش

مبارک باد عید فطر و ختم روزه بر جانشازو پذرفته طاعتهای با اخلاص دادارش

پدر از روی او خرم سپهر از قدر او عاجرموافق گشته در هر کار دور چرخ دوراش

خدایا چون تو دانی کو ستم بر خلق نپسنددمسلم داری از دوران گردون ستمکارش

چنان کو بندگانت را به شفقت نیک می داردبیفزا دولت باقی و در دولت نگهدارش