شمارهٔ ۲۶
هوش مصنوعی: این اشعار بیانگر احساس شدید عشق و وابستگی به معشوق است. شاعر می‌گوید که قلبی که درد عشق تو را احساس کند، ارزش درمان ندارد و کسی که محبت تو را می‌جوید، سزاوار آزار نیست. او همچنین اشاره می‌کند که حتی اگر جهان خوش باشد، اما بدون محبوب، برای او ارزش ندارد. ارزش هستی و وجود خود را تنها در کنار محبوب می‌بیند و هر نوع جدایی را بی‌ارزش می‌داند. در نهایت، از محبوب می‌خواهد که به او آزار نرساند چون وفا و محبت از جفا بالاتر است.
دلی که درد تو ارزد دوا نمی‌ارزدکسی که مهر تو جوید جفا نمی‌ارزد
هوش مصنوعی: دلهایی که برای تو درد میکشند، هیچ دارویی نمیتواند خوبشان کند. همچنین، کسی که به دنبال محبت توست، هیچ نوع ستم و آسیب را نمی‌ارزد.
جهان خرم گر بی تو عاشقان ترافزون ز نیم جو ارزد، مرا نمی‌ارزد
هوش مصنوعی: اگر جهان پر از شادی باشد، ولی من تو را نداشته باشم، عشق ورزیدن به تو برای من ارزشمندتر از تمام داراییهای دنیا است. برای من هیچ چیز اهمیت ندارد بدون تو.
بهای کون و مکان بی‌تو یک نفس ندهمکه بی‌تو هر دو مرا این بها نمی‌ارزد
هوش مصنوعی: من هرگز حاضر نیستم بهای وجود و دنیا را حتی برای یک لحظه بی‌تو بپردازم، چون بدون تو، هیچکدام از اینها برای من ارزش ندارند.
از آن مجیر که سر در سر وفای تو کردجفا مدار دریغ ار وفا نمی‌ارزد
هوش مصنوعی: از آن شخصی که به عشق تو وفادار بود، بدی نکن. اگر وفای او ارزش چندانی ندارد، این موجب تأسف است.