شمارهٔ ۲
هوش مصنوعی: این شعر به نوعی به موضوع بیماری و احساس ناراحتی اشاره دارد. شاعر می‌گوید اگر کسی در حال تجربه‌ی بیماری است، نباید نگران باشد و فکر کند این وضعیت دائمی است. او به طرز بلیغی بیان می‌کند که این حالتی گذرا و مانند برق و نور است. همچنین به اهمیت خوشبینی و امیدواری در دوران سختی اشاره دارد و می‌گوید که وجود احساسات مثبت درون انسان به اندازه‌ی جواهرات ارزشمند است.
یا من اصابته حمی غیر نائبهلا کان عرضک ما یبقی لها غرضا
هوش مصنوعی: ای کسانی که به بیماریای مبتلا شدید که از کسی دیگر نرسیده است، شما میتوانید به این فکر کنید که آیا وقتی بیماری از بین برود، چیزی از شما باقی میماند؟
فاسلم و لا تحسبنها من اری مرضفانها عرض کالبرق او و مضا
هوش مصنوعی: از سلامتی خود اطمینان داشته باش و فکر نکن که به بیماری مبتلا هستی، زیرا این حالتی زودگذر است همانند درخششی که ناگهان آسمان را روشن می‌کند.
الصدر جوهر فرد دام مغتبطاو للجواهر طبع یقبل العرضا
هوش مصنوعی: این عبارت به این معنی است که سینه انسان مانند جواهر ارزشمندی است که تصویر و احساسات مختلف را در خود میپذیرد و به خوبی میتواند آنها را نمایش دهد. در واقع، انسان دارای روح و طبعی است که توانایی درک و جذب زیباییها و تجربیات را دارد.