شمارهٔ ۴
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر احساسات عمیق خود را درباره عشق و جدایی بیان می‌کند. او می‌گوید اکنون که از وصال محبوبش دور است، جانش به عشق او زندگی می‌بخشد و روزها را با غم فراق و شب‌ها را با یاد او سپری می‌کند. در واقع، جدایی محبوب برای او دشوار است و ارتباطی عمیق بین روح و یاد او برقرار است.
اکنون که شد از دست من . . .وصل تو که جان من بدو یافت طرب
هوش مصنوعی: اکنون که وصل تو از دستم رفته و جدا شده، روح و جان من که در شادی تو بود، حالا رنج میبرد.
جان من و تیمار فراقت همه روزدست من و دامان خیالت همه شب
هوش مصنوعی: هر روز مشغول فکر و احساس تو هستم و شب‌ها هم آرامم در یاد تو.