شمارهٔ ۷
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از احساسات شدید و دردناک عشق سخن می‌گوید. او می‌گوید که اندیشه معشوقش باعث رنج و جراحات روحی او شده و آرزوی وصال او به شدت آزارش می‌دهد. خیال و یاد او، مثل آتش در دلش شعله‌ور است و این احساسات متعارض، او را در حالت بین وجود و عدم نگه داشته است.
مرا اندیشه ات خون در جگر سوختتمنای وصالت مغز سر سوخت
هوش مصنوعی: فکر تو در عمق دل من درد و اندوه ایجاد کرده و اشتیاق برای وصل تو مانند آتش، وجودم را سوزانده است.
خیالت آتشی در جام افروختکه هست و نیستم در یکدگر سوخت
هوش مصنوعی: تو با افکار و خیالاتت چنان آتشی در دل من روشن کردی که وجود و عدم من در هم سوخت و نابود شد.