شمارهٔ ۴۳
هوش مصنوعی: این بیت شعر به این مضمون اشاره دارد که اگر کسی از آفتابه‌ی خود (گندانی) چیزی به وجود آورد، باید به خاطر این کارش عذاب وجدان نداشته باشد، چون در نهایت خود را با انجام کارهای نیک به دیگران معرفی خواهد کرد. همچنین تأکید می‌شود که نام نیک از دست نرود، چرا که اتهام و عیب به دیگران می‌تواند بر او نیز سایه بیفکند.
گندانی را کز آفتابه ش نم زادچون آتش خاطر آب خود داد به باد
هوش مصنوعی: لباسی که از آفتابه بیرون آمده، به خاطر آتش دلش، آب خود را به باد داد.
از نام نکو گو پس ازین دست بشوکان تهمت آفتابه بر طشت افتاد
هوش مصنوعی: از این پس پس از ذکر نام نیک، دست خود را بشوی؛ زیرا که تهمت زدن مانند افتادن آب روی ظرف است و عواقب ناگواری به دنبال دارد.