شمارهٔ ۶۰
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از احساسات درونی خود سخن می‌گوید. او از اینکه دیگر از صبر و دانشش چیزی نمانده و کم‌کم غم‌ها نیز از او دور می‌شوند، گلایه می‌کند. همچنین، ازعشقی نادر که هنوز بر دلش تأثیر دارد یاد می‌کند و احساس می‌کند که زمان زیادی برای تجربه آن عشق باقی نمانده است.
از لشکر صبرم علمی بیش نماندوز هر چه مرا بود غمی بیش نماند
هوش مصنوعی: از نیرو و توان صبر من چیزی باقی نمانده و از هر آنچه که موجب غم و اندوه من بود، دیگر چیزی باقی نمانده است.
وین نادره تر که از سر عشق هنوزدم می دهد و مرا دمی بیش نماند
هوش مصنوعی: این بیتی بیانگر این احساس است که گویی چیزی بسیار ارزشمند و نادر وجود دارد که همچنان از عشق سخن می‌گوید. این حس از عشق به او قدرت و زندگی میدهد، اما او میداند که مدت زیادی برای این تجربه نخواهد داشت و تنها یک لحظه به آن دسترسی دارد.