شمارهٔ ۷۷
هوش مصنوعی: این اشعار به احساساتی اشاره دارد که انسان‌ها در برخورد با زیبایی و جذابیت زلف معشوق تجربه می‌کنند. هر کس که به زلف تو توجه کند، به آلودگی غم و دل‌تنگی دچار می‌شود و دلش به امید غم زلف تو می‌سوزد. در نهایت، این احساسات در سر و دل آدمی تأثیر عمیقی می‌گذارند.
هر کو به جهان غمخور زلف تو شوددلتنگ تر از چنبر زلف تو شود
هوش مصنوعی: هر کسی که به خاطر زلف تو در دنیا غمگین شود، بیشتر از هر دل‌تنگی دیگر به مشکل خواهد افتاد.
وآن دل به طمع غمخور زلف تو شوددانی چه کند در سر زلف تو شود؟
هوش مصنوعی: دل که به انتظار و طمع زیبایی و غم زلف تو است، میدانی چه حسی به سرش میآید و چه افکاری در سرش مرور می‌شود؟