شمارهٔ ۱۰۲ - در مدح ابراهیم ابن شریف
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف یک شب شاد و دل‌انگیز پرداخته است که شاعر آن را به جشن و خوشی می‌گذرانده است. او با دلبری و گلایه از تلخی‌های زندگی، یادآور می‌شود که باده و شادی همرازش بوده‌اند. شاعر به شخصیت والای دوستانش، به‌ویژه ابراهیم بن شریف، اشاره می‌کند و او را فردی فاضل و کریم می‌داند که جامعه به دشواری او را می‌یابد. در این شب، شاعر از زیبایی و معنویت زندگی لذت می‌برد ولی در عین حال به زودگذری و تلخی‌های زمان نیز اشاره می‌کند. در پایان، او آرزو دارد که گیتی برای دوستانش بهشتی باشد و از دشمنانش دوری کند.
دوشم شبی خجسته بد و مجلسی ظریفعیشی چو روح روشن و وقتی چو جان نظیف
هوش مصنوعی: دیشب شبی خوش و زیبا بود و جشنی دلنشین برگزار شده بود که مثل روحی روشن و وقتی آرام و پاک احساس میشد.
بگذاشتم به شادی تا روز عمر خویشبا دلبری مساعد و با باده لطیف
هوش مصنوعی: من تصمیم گرفتم تا روزگارم را به شادی بگذرانم و در کنار محبوبم از نوشیدنی خوشمزه لذت ببرم.
باده مرا موافق و نزهت مرا شریکنعمت مرا مقارن و دولت مرا حریف
هوش مصنوعی: مشروب برای من خوشایند است و سرسبزیام شریک آن لذت است. نعمتهای زندگیام همواره با من است و خوشبختیام همواره در کنارم به سر می‌برد.
روز سپید گشته به من شد شب سیاهخلد لطیف کشته مرا عالم کثیف
هوش مصنوعی: روز روشن و سپید، برای من به شب تاریک و سیاه تبدیل شده است. بهشتی زیبا و دلنشین مرا در دنیای آلوده و کثیف از پا درآورده است.
در چنگ من گرفته بدان مشک سلسلهدر گوش من سماع دو بیتی بود نحیف؟
هوش مصنوعی: من در دستم مشک عطرآگینی دارم و در گوشم صدای آهنگ زیبایی به گوش میرسد که لطیف و دلنشین است.
من با نکار یار وفا شادمان شدهاز دولت رئیس براهیم بن شریف
هوش مصنوعی: من از محبت و وفای یار خوشحال هستم و از نعمت ریاست ابراهیم بن شریف بهرهمند شدهام.
فرزانه‌ای که دهر نیارد چنو کریمآزاده‌ای که خلق نبیند چنو ظریف
هوش مصنوعی: شخصی که زمانه او را نمیشناسد و به او اهمیتی نمیدهد، در عین حال فردی با کرامت و با عظمتی است. همچنین، فردی آزاد و با شخصیت است که دیگران او را نمیبینند و قابلیتهایش را درک نمیکنند.
از همت بلند وی آمد پدید چرخوز دولت مساعد او شد شرف شریف
هوش مصنوعی: از اراده و تلاش بالای او، چرخ روزگار به حرکت درآمد و به لطف و مساعدت دولتی که داشت، مقام و شرف او به اوج رسید.
در عالم وقار نیامد چنو بشروندر نبات فضل نیامد چنو خضیف
هوش مصنوعی: در دنیا هیچ کسی به آرامش و وقار مانند او نیامده و در میان گیاهان، برکت و فضیلتی مانند ویژگیهای او وجود ندارد.
خویش بود مطهر و رایش بود رفیعرویش بود منور و لفظش بود طریف
هوش مصنوعی: شخصیت او پاک و خالص است و مقامش بلند و ارجمند. چهرهاش روشن و تابناک است و کلامش بسیار دلنشین و زیباست.
ای آنکه طلعت تو بود روی بخت نیکوی آنکه صورت تو بود صورت عفیف
هوش مصنوعی: ای کسی که چهرهات نمایانگر خوشبختی است و ای کسی که چهرهات نماد پاکی و عفت است.
کردی ضعیف انده من گرچه بد قویکردی قوی نشاط دلم گرچه بد ضعیف
هوش مصنوعی: هرچند که تو من را ضعیف و اندوهگین کردی، اما من به قدرت و نشاط دلم، احساس قوی بودن دارم، حتی اگر ظاهراً ضعیف باشم.
آن باده را که دوش رساندی به نزد منچون جایعی بدم که بدو در رسد رغیف
هوش مصنوعی: بادهای که دیشب به نزد من آوردی، مانند نانی است که به یک جوی آب برسد.
تا گاه در میان سخن نیک و بد رسدتا گاه در زمانه ربیع آید و خریف
هوش مصنوعی: گاهی در زندگی، زمانهایی فرا میرسد که در مورد خوب و بد صحبت میکنیم و در گذر زمان، فصلی همچون بهار و پاییز را تجربه میکنیم.
در چشم دوستان تو گیتی بهشت بادعالم بدشمنان تو بر تنک چون کنیف
هوش مصنوعی: در نگاه دوستان، دنیا مانند بهشتی زیباست، اما در نظر دشمنان، زندگی سخت و دشوار به نظر میرسد.