شمارهٔ ۱۲
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر بیان میکند که چهره معشوقش روشنایی بخش روزهای تاریک اوست و عشق او همچون بهار و نوروز، زندگیاش را شاداب میکند. قامت دلانگیز معشوقش باعث خوشحالی اوست و تمام دنیا با وجود او به مراد و بخت پیروزشدهاش تعلق دارد.
روی تو به شبهای سیه روز منستعشقت بخزان بهار و نوروز منست
هوش مصنوعی: چهره تو در شبهای تاریک، روز من را روشن میکند و عشق تو برای من مانند بهار و نوروز است.
قد تو دلارا و دل افروز منستگیتی بمراد بخت پیروز منست
هوش مصنوعی: تو زیبا و دلربا هستی و دل من به تو خوشحال و شاد میشود. در این دنیا، همه چیز بر وفق مراد و خوشبختی من است.