شمارهٔ ۴۷
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف رنج‌هایی می‌پردازد که انسان در طول زندگی متحمل می‌شود. با وجود اینکه زمان سختی‌ها و رنج‌ها را به او تحمیل کرده و یزدان (خدا) او را رها کرده است، اما در نهایت، آنچه برای دل سلطان (پادشاه) مطلوب بوده، بر جان او مهربانانه اعمال شده است. در واقع، در پس مشکلات و رنج‌ها، نشانه‌های محبت و رحمت الهی وجود دارد.
هرچند ترا زمان بجان رنجان کردیزدانت رها کرد و شه ارّان کرد
هوش مصنوعی: با وجود اینکه زمان تو را به زحمت انداخت و آزار داد، اما در نهایت تو را از آن رنج‌ها نجات داد و به تو قدرت و سروری بخشید.
هرچند ترا بکام دل سلطان کردبر جان تو مهربان دلش یزدان کرد
هوش مصنوعی: اگرچه سلطان با دل شاد و مهربانش بر تو تکیه کرده، اما در واقع خداوند بر جان تو رحم کرده است.