شمارهٔ ۵۳
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از عواطف و درد عاشقانه خود صحبت می‌کند. او از غم و اندوهی که در دلش جا گرفته، می‌گوید و از خدا درخواست دارد که این حالت رنج‌آور را تغییر دهد. شاعر نمی‌خواهد شب‌ها بی‌قرار و نگران در کنار معشوقش باشد و از بلای عشق و دوری رنج می‌برد. او تنها به یاد معشوق خود می‌خورد و می‌نالد. شاعر به عدم صبر خود اشاره می‌کند و از تأثیر روزگار بر زندگی‌اش می‌گوید. او هرگز نمی‌خواهد که رقیبش باعث درد و ناراحتی اش شود و به این نکته اشاره دارد که کسانی که دردی را تجربه نکرده‌اند، نمی‌توانند معنای واقعی این درد را بفهمند. در نهایت، او از این درد و غم عاشقانه لذت می‌برد و نمی‌تواند از آن جدا شود.
غمت در سینه ام جا کرد چون بیرون شود یاربو گر ماند چنین حال دل من چون شود یارب
هوش مصنوعی: غم تو در دل من جا گرفته است. اگر روزی از دل من بیرون برود،ای کاش. و اگر همچنان این وضعیت دل من ادامه یابد، چه خواهد شد؟ ای خدا.
نمی خواهد شبی گیرم قراری بر سر کویشبلای بی قراری روزی گردون شود یارب
هوش مصنوعی: نمی‌خواهم شبی را در کنار محبوبم به توافق و قرار برسانم، چون عذاب عدم آرامش در روز به من آسیب میزند، ای کاش.
جدا زان لعل میگون نیست کارم غیر خون خوردنبخون خوردن مرا آموخت این دل خون شود یارب
هوش مصنوعی: من جز از زیبایی محبوبم نخواهم کاری و تنها کارم گریه و خون ریختن است. این دل به من آموخت که چگونه خون گریه کنم. ای کاش!
مرا گفتی که از من شاد خواهد شد دلت روزیندارم صبر گر خواهد شدن اکنون شود یارب
هوش مصنوعی: به من گفتی که دل تو روزی شاد خواهد شد، اما من دیگر صبری ندارم. اگر قرار است این شادی برای تو اتفاق بیفتد، کاش همین حالا بیفتد.
فلک در نامرادی تا بکی جانم بلب آردمرادم کی میسر زان لب میگون شود یارب
هوش مصنوعی: آسمان تا چه زمانی با بدبختی و ناملایمات زندگیام را تلخ می‌کند؟ آرزوی من چه زمانی محقق خواهد شد؟ ای کاش از آن لبهای شیرین، چیزی به من برسد.
نمی‌خواهم که از من تنگدل گردد رقیب اواگر خواهد دلم محزون شود محزون شود یارب
هوش مصنوعی: نمی‌خواهم که رقیبم به خاطر من ناراحت و دلشکسته شود. اگر او میخواهد، بگذار دل من غمگین شود. خداوندا!
فضولی قدر درد دل چه می‌دانند بی‌دردانمرا ذوقیست با این درد دل افزون شود یارب
هوش مصنوعی: کسانی که مشکلی ندارند، نمیدانند که درد دل چیست. اما من که دردم را احساس میکنم، با این احساس، شوق و ذوق بیشتری پیدا میکنم. آفرینش این درد برایم عزیز است.