شمارهٔ ۵۸
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف عشق و رقابت در آن می‌پردازد. شاعر در آن به تفاوت بین عشق خود و محبت رقیب اشاره می‌کند. او می‌گوید که درد و سختی‌ها برای او به خاطر محبوبیش است و در عین حال، خوشبختی و شادکامی‌اش وابسته به وصال محبوبش می‌باشد. غم و جفاهای محبوب را تحمل می‌کند، اما آنچه او را می‌آزارد، وجود رقیب است. در نهایت، شاعر اشاره می‌کند که تمامی احساسات و افکارش به عشق و رقابت با رقیب معطوف است و زندگی‌اش به وصال محبوبش وابسته است.
ای همه دم بزم تو جای رقیببهر تو ناچار لقای رقیب
هوش مصنوعی: هر لحظه که در حضور تو هستم، جای رقیب را برای تو خالی میگذارم و ناگزیر به دیدار رقیب میروم.
امر محالست مرا از تو کامکام تو چون هست رضای رقیب
هوش مصنوعی: خواستن چیزی که ناممکن است، برای من امکانپذیر نیست؛ چرا که تنها رضایت رقیب تو، برای من کافی است.
جور و جفای تو برای منستمهر و وفای تو برای رقیب
هوش مصنوعی: ظلم و ستم تو به من است و عشق و وفای تو به رقیب.
بر سر کوی تو گذر می کندچون ننهم روی بپای رقیب
هوش مصنوعی: در خیابان تو عبور میکنم اما چون روی به رقیب نگذارم، نمیخواهم که ببینمت.
دیدن هر واقعه سهل است لیکسخت بلاییست بلای رقیب
هوش مصنوعی: دیدن هر اتفاقی آسان است، اما مقابله با مشکلاتی که رقیب ایجاد می‌کند، بسیار دشوار است.
زندگی اهل دل از وصل تستوصل تو موقوف فنای رقیب
هوش مصنوعی: زندگی کسانی که دلشان به عشق و محبت آشناست، به وصال و پیوند با تو بستگی دارد. ارتباط و نزدیکی تو به عشق آنها به نابودی رقبا وابسته است.
صبر و قرار تو فضولی کم استکمتر از آن مهر و وفای رقیب
هوش مصنوعی: صبر و آرامش تو کم است و این کمتر از محبت و وفاداری رقیب است.