شمارهٔ ۸۲
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از زیبایی و جذبه معشوق سخن می‌گوید و تأثیر عمیق آن بر احساساتش را توصیف می‌کند. او می‌گوید که خطی چون نقابی زیبا بر چهره معشوق افتاده و این خط هزاران فتنه و زیبا را به تصویر می‌کشد. همچنین، او به تأثیر نورانی چهره معشوق اشاره می‌کند که به غم و خواب بخت او دامن می‌زند. شاعر از درد جدایی و عشق در عذاب بودن خود می‌گوید و از زیبایی‌های معشوقش، همچون لب لعل و جبین چین‌دار، یاد می‌کند. در نهایت، او به حالتی اشاره می‌کند که شوق و عشقش او را در اضطراب و بی‌قراری نگه می‌دارد.
بگل خطت چو نقابی ز مشک ناب انداختهزار شاهد فتنه ز رخ نقاب انداخت
هوش مصنوعی: خط تو مانند نقابی از مشک خالص است که جلوهای خیرهکننده دارد و این زیبایی، بسیاری از شاهدان را به حیرت و فتن میاندازد.
مه رخ تو که سر زد خط از خواشی آنهزار ناوک طعنه بر آفتاب انداخت
هوش مصنوعی: چهره مهتابی تو با آن خطی که از زیباییات بر چهرهات افتاده، هزار تیر طعنهای به سوی خورشید پرتاب کرده است.
دمید تا خط چون شب ز روی چون روزتزمانه دیده بخت مرا بخواب انداخت
هوش مصنوعی: سحرگاه، وقتی که آسمان تاریک بود، ناگهان روشنایی به وجود آمد و در این میان، سرنوشت من را مانند روزی که به خواب رفته باشد، در سایه قرار داد.
بمردن از غم دل رسته بودم آن لب لعلحیات داد مرا باز در عذاب انداخت
هوش مصنوعی: از غم دل رها شده بودم و فکر میکردم که از یأس و ناامیدی دور شدهام، اما آن لبهای سرخ دوباره مرا در معرض عذاب قرار دادند و حیات تازهای به من بخشیدند.
هوای چین جبینت هزار موج بلابآب دیده نم دیده پر آب انداخت
هوش مصنوعی: هوای چین و خط جبین تو، هزاران موج درد و مصیبت را به همراه دارد و چشمانتان پر از اشک و غم شده است.
ز رشک بر دل خون گشته سوختم صد داغچو خالهای لبش عکس در شراب انداخت
هوش مصنوعی: از حسادت بر دلام سوختهام و مانند زخمهای روی لب او داغهای زیادی دارم که در شراب تجلی مییابند.
چه ممکن است ثبات از فضولی بی دلچنین که شوق تو او را در اضطراب انداخت
هوش مصنوعی: ممکن نیست که کسی که دلش مشغول و بیقرار است، در نهایت آرامش و ثبات باقی بماند، بهویژه وقتی که شوق و محبت تو او را به شدت در زیر فشار و نگرانی قرار داده است.