شمارهٔ ۱۰۶
هوش مصنوعی: شعر درباره عشق و تمایلات دل نوشته شده است. شاعر از جذابیت و زیبایی معشوق با دو گیسویش سخن می‌گوید و به تضاد عشق و ناامیدی اشاره دارد. او بین میل به وصال و عدم توانایی در تجربه آن درگیر است. شاعر به ابراز خواسته‌های خود در برابر معشوق دچار معضل است و از عشقش به او با اندوه سخن می‌گوید. در نهایت، معشوق به شوخی به این بی‌ادبی‌ها اشاره می‌کند که بیانگر علاقه‌اش است.
به دو گیسو مه روی تو نه چندان عجب استعرصه جلوه خورشید میان دو شب است
هوش مصنوعی: اینکه زیبایی و جلوهگری چهرهات به دو گیسوی ظریفت آمیخته شده، چیز عجیبی نیست، زیرا مانند ظاهر شدن خورشید در میانه دو شب است.
جان شیرین به کدامین بسپارم چه کنمدو دلم در دل من تا هوس آن دو لب است
هوش مصنوعی: نمیدانم جان شیرینم را به چه کسی بسپارم، زیرا دل من درگیر حس و هوس آن دو لب است.
نه وفا از تو به دل می‌گذرانم نه وصالجان ندادم به تو، نومیدی من زین سبب است
هوش مصنوعی: نه وفای تو را در دل یاد میکنم و نه به تو اجازه دادم که به جانم نزدیک شوی، به همین دلیل است که ناامید شدهام.
نیست مقدور کسی لذت ادراک وصالطالبان ذوق که دارند همان در طلب است
هوش مصنوعی: هیچ کس نمیتواند لذت واقعی آگاهی از وصال و نزدیکی به محبوب را تجربه کند؛ چرا که آن کسانی که در جستوجوی این لذت هستند، خود هنوز در حال تلاش و درخواست برای رسیدن به آن هستند.
پیش تو کام دل خود به زبان چون آرمز من اظهار تمنا به تو ترک ادب است
هوش مصنوعی: این احساس را که در دل دارم، چگونه میتوانم به زبان بیاورم؟ درخواست و خواهش از تو، بیاحترامی به حساب میآید.
شوق لعل تو مرا در الم و غم داردگرچه کیفیت می موجب ذوق و طرب است
هوش مصنوعی: علاقه و اشتیاق من به لعل (گوهری ارزشمند) تو، باعث درد و غم در دل من شده است، هرچند که نوشیدن شراب (که بیانگر شادی و خوشی است) میتواند موجب لذت و سرور باشد.
گفتم ای شوخ فضولی به تو میلی داردگفت زین بی‌ادبی‌هاست که اینش لقب است
هوش مصنوعی: به او گفتم که تو آدم بازیگوش و فضول هستی و کسی به تو علاقهمند است. او پاسخ داد که این بیادبیهایی که میکنی، دلیل این علاقه است و به همین خاطر است که به تو لقب دادهاند.