شمارهٔ ۱۲۹
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به شدت از درد و غم دل‌تنگی و فراق صحبت می‌کند. او حس می‌کند اشک‌هایش به خاطر جراحتی که از عشق خورده، به مانند خون می‌چکد. همچنین، او به زیبایی و آتشین‌بودن چهره معشوق اشاره می‌کند و حیرتش از این است که چگونه آب (اشک) از آن چهره شعله‌ور می‌چکد. شاعر عشق نافرجامش را می‌ستاود و به تأثیر آن بر روح و جسمش می‌پردازد؛ به‌طوری که اشک‌ها و خون دلش به صورت دائم علیه یاد معشوقش می‌چکد. او همچنین به عذاب و رنج ناشی از این عشق غم‌انگیز و ناامیدکننده اشاره می‌کند. در نهایت، شعر به احساسات عمیق و پایدار عشق و درد جدایی اشاره دارد.
نیست چشم من کزو اشک جگرگون می‌چکدبر سرم زخمیست از تیغت کزو خون می‌چکد
هوش مصنوعی: چشم من به خاطر درد و رنجی که از تو دارم، پر از اشک است، مانند زخمی که از تیغ تو به وجود آمده و خونش بر سر من می‌چکد.
می‌چکد هردم خوی از رخسار آتشناک اوحیرتی دارم ز آتش کآب ازو چون می‌چکد
هوش مصنوعی: هر لحظه بر چهرهٔ زبانهکش این معشوق، تحول و تغییرات شگفتی نمایان است. من از چگونگی وجود آتش در او شگفتزدهام، زیرا همانطور که آب از او می‌چکد، آتشی نیز در درونش نهفته است.
می‌کند در کوه لعل سفته سنگ خاره راقطره کز دیده فرهاد محزون می‌چکد
هوش مصنوعی: در دل کوه، سنگ سخت میتواند با قطرهای اشک که از چشمان فرهاد غمگین می‌چکد، تبدیل به سنگ قیمتی لعل شود.
لاله می‌روید برو داغ ملامت هرکجابهر لیلی خون دل از چشم مجنون می‌چکد
هوش مصنوعی: در مکانهای مختلف، گل لاله می‌روید و هر جا که لیلی است، مجنون با دلخود به خاطر عشقش اشک میریزد.
در درونم دل مگر بگداخت کامشب دیده رابر رخم خونابه از اندازه بیرون می‌چکد
هوش مصنوعی: امشب در درونم احساس عجیبی دارم و اشکم بیش از حد بر رویم میریزد.
نیست شبنم کانجم از رشک در دندان توقطره‌قطره آب می‌گردد ز گردون می‌چکد
هوش مصنوعی: شبنم در زمانی که از زیبایی و جذبه تو حسادت می‌کند، به قدری تحت تأثیر قرار میگیرد که قطرهقطره آب از آسمان فرو میریزد.
خون دل بر رخ فضولی را ز چشم خون‌فشاندم‌به‌دم بر یاد آن لب‌های میگون می‌چکد
هوش مصنوعی: هر لحظه که به یاد آن لب‌های زیبا میافتم، اشک حسرتی که بر چهرهام نشسته، به خاطر دلنگرانی و رنجی است که از فضولی دیگران در دل دارم.