شمارهٔ ۲۰۰

هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و دردهایی است که شاعر از آن رنج می‌برد. او به معشوقه‌اش می‌گوید که هیچ کس جز او خریدار عشقش نیست و از بی‌وفایی دیگران رنج می‌کشد. شاعر درد و احساس تنهایی خود را بیان می‌کند و از طبیب می‌خواهد که به زخم‌هایش رحم کند. او نمی‌تواند راه عاشقی را ترک کند و دلبستگی شدیدش به یارش را توصیف می‌کند. در نهایت، شاعر از غم و دردهایی که در دل دارد و نشانه‌هایی که بر روی جانش گذاشته سخن می‌گوید.