شمارهٔ ۲۱۵
هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی عشق و درد ناشی از آن است. شاعر احساس می‌کند که هیچکس مثل او از عشق رنج نمی‌برد و وضعیت او به شدت خاص و بی‌نظیر است. او از دلتنگی و رنج دل سخن می‌گوید و بر این باور است که دیگران نمی‌توانند درکی از عمق این احساسات او داشته باشند. هر کس که حال او را ببیند، به او ترحم می‌کند، اما هیچکس نمی‌تواند مانند او دلداری و عشق را تجربه کند. همچنین شاعر اشاره دارد که هیچکس نمی‌تواند دردی چون درد او را حس کند و این غم و اندوه بی‌نظیر است. به طور کلی، متن به توصیف احساسات عمیق و خاص شاعر در مورد عشق و رنج ناشی از آن پرداخته است.
ز عشقت ناله زاری که من دارم ندارد کسهمین بس کار من کاری که من دارم ندارد کس
هوش مصنوعی: از عشق تو، من ناله و اندوهی دارم که هیچکس جز من آن را ندارد. همینقدر بگویم که کار من، کار خاصی است که هیچکس دیگری نمی‌تواند مانند من انجام دهد.
چه باشد گر نباشد دردی و داغی چو من کس رانگار لاله رخساری که من دارم ندارد کس
هوش مصنوعی: اگر دردی و غمی نباشد، چه اهمیتی دارد؟ چون هیچکس زیبایی و魅یتی مانند معشوق با چهرهای گلابی من ندارد.
ترحم می کند بر حال من هر کس که می بیندچنین بی رحم دلداری که من دارم ندارد کس
هوش مصنوعی: هر کسی که حال من را میبیند، بر من ترحم می‌کند؛ زیرا هیچکس مانند من دلداری بیرحم ندارد.
بحال خود ندیدم هیچکس را در پریشانیچه حالست این مگر یاری که من دارم ندارد کس
هوش مصنوعی: حالت پریشانی من را هیچکس نمیبیند؛ چه حالتیست این، مگر اینکه کسی مثل من در این وضع باشد که هیچکس را ندارد.
دل شادی کزان گل غیر من دارد ندارم منبدل از جور او خاری که من دارم ندارد کس
هوش مصنوعی: دل من شاد است از گلی غیر از من، اما من به خاطر بدی او، خاری در دل دارم که هیچکس آن را ندارد.
ره و رسم اسیران بلا بسیار پرسیدمغم و اندوه بسیاری که من دارم ندارد کس
هوش مصنوعی: از افرادی که درگیر مشکلات و سختیها هستند، سوالاتی زیادی درباره‌ی شیوه و چگونگی زندگیشان پرسیدم. اما هیچکس غم و اندوهی که من دارم را ندارد و از آن خبر ندارد.
فضولی هست وصف حسن او مضمون گفتارماز آن رو حسن گفتاری که من دارم ندارد کس
هوش مصنوعی: من درباره زیبایی او سخن میگویم، اما بدان که هیچکس به خوبی من نمی‌تواند از زیباییها بگوید.