شمارهٔ ۲۳۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به احساس جدایی و جفاهایی که از سمت فلک (سرنوشت یا تقدیر) متحمل می‌شود، اشاره می‌کند. او با ناامیدی می‌گوید که فلک به جای مهربانی، او را از معشوقش جدا می‌کند و دائما موجب درد و رنج عاشقان است. شاعر از بی‌عدالتی و زجرهایی که تقدیر به او تحمیل کرده، گلایه می‌کند و نشان می‌دهد که عشق و وفاداری او به محبوب، در برابر سختی‌های زندگی و جفایی که از فلک می‌بیند، کم‌اثر است. در نهایت، او به بی‌ثمر بودن تلاش‌ها و آرزوهایش در مواجهه با این مشکلات اشاره می‌کند.
ما را ز وصل دوست جدا می کند فلکباز این چه دشمنیست بما می کند فلک
هوش مصنوعی: فلک ما را از اتحاد و نزدیکی با دوستمان جدا می‌کند. این چه نوع دشمنی است که در حق ما روا میدارد؟
کار فلک همیشه بما نیست جز جفاآه این چه کارهاست چها می کند فلک
هوش مصنوعی: کارهای آسمان همیشه برای ما جز سختی و دردسر نیست. ای وای، این چه کارهایی است که آسمان بر سر ما میآورد!
می افکند مدام ز خوبان جدا مراکاری که خوب نیست چرا می کند فلک
هوش مصنوعی: فلک بیوقفه من را از خوبان دور می‌کند و دوست ندارم که چرا این کار را می‌کند.
تا نسبتی بخود دهدم از یگانگیقدر مرا همیشه دو تا می کند فلک
هوش مصنوعی: همیشه وقتی میخواهم خودم را با چیزی مرتبط کنم و از یگانگی خویش فاصله بگیرم، سرنوشت و روزگار باعث می‌شود که احساس دوگانگی و تقسیم شوم.
می پرورد نهال قد دلبران بنازما را نشان تیر بلا می کند فلک
هوش مصنوعی: فلک با تیر بلا ویرانی می‌کند، اما دلبران با زیبایی و عشق خود، دلهای ما را پرورش میدهند و مانند نهالی سرسبز و شاداب جلوه میکنند.
محبوب نیست بهر چه چندین جفا و جوربر عاشقان بی سر و پا می کند فلک
هوش مصنوعی: محبوب به هیچ دلیلی نمیتواند به عاشقانی که بیپناه و بیدفاع هستند، اینقدر سختی و ظلم و ستم کند.
مقصود ما وفاست فضولی ولی چه سودبا ما مخالف است جفا می کند فلک
هوش مصنوعی: هدف ما وفاداری است، ولی چه فایده که سرنوشت با ما دشمنی می‌کند و به ما ستم میورزد.