شمارهٔ ۲۴۸
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر غم و درد دل عاشق است. شاعر از غم فراوان دلش صحبت می‌کند که به خاطر یاد معشوقه‌اش، نرگس مست، همواره ناراحت و خسته است. او تأکید می‌کند که دلش در میان عشاق، به خاطر وجود معشوق، رفیع و باارزش است. همچنین، دلش به خاطر جدایی از معشوق، در عذاب است و از این حال ناری و بی‌تابی در رنج به سر می‌برد. شاعر به شدت از نبودن معشوق و غم و گریه‌اش می‌نالد و می‌گوید که این غم هیچ تسکینی ندارد.
مه من از تو غم بی حساب دارد دلهزار محنت و صد اضطراب دارد دل
هوش مصنوعی: ماه من، دلش از تو غمهای بیشماری دارد و هزار درد و صد نوع نگرانی در دلش وجود دارد.
بیاد نرگس مست تو خسته است مدامچه گویمت که چه حال خراب دارد دل
هوش مصنوعی: دل همیشه به یاد زیبایی و جذابیت تو بیتاب و ناآرام است. چه بگویم از حال خراب و در هم ریختهای که دارد؟
دلیل رفعتش این بس میانه عشاقکه چون تو دلبر عالی جناب دارد دل
هوش مصنوعی: عشق و محبت واقعی را در میان عاشقان میتوان شناخت، زیرا کسی که مثل تو محبوب و با وقار است، دل را تسخیر می‌کند.
بکفر زلف بتان داد نقد ایمان راوزین معامله قصد ثواب دارد دل
هوش مصنوعی: به خاطر زیبایی موهای معشوقان، ایمان خود را از دست دادهام و دل من از چنین معاملهای تنها به پاداش و ثواب فکر می‌کند.
دمی ز ناخوشی غم نجات می طلبدنه از خوشیست که میل شراب دارد دل
هوش مصنوعی: دریغ از روزهای ناخوشی که دل به دنبال نجات از غم و اندوه است، نه اینکه از خوشی و خوشحالی بخواهد که به سمت عیش و نوش برود.
فغان که تا شده است از بهشت وصل تو دورمرا بآه و فغان در عذاب دارد دل
هوش مصنوعی: افسوس که من از بهشت وصال تو دور ماندهام و دل مرا با ناله و آه در عذابی سخت فرو برده است.
بسوز سینه فضولی نمی دهد تسکینشکایت از نم چشم پرآب دارد دل
هوش مصنوعی: دل به شدت از ناراحتی و درد میسوزد و فضولی در کار دیگران مانع آرامش اوست. او نمیتواند از ناراحتیاش شکایت کند، زیرا چشمانش پر از اشک است و این احساسات درونش را نمیتواند پنهان کند.