شمارهٔ ۲۵۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به تجربه‌های عاشقانه و بی‌نظیر خود اشاره می‌کند و از زیبایی‌های معشوقش سخن می‌گوید. او به مقایسهٔ عشق خود با داستان‌های معروفی چون لیلی و مجنون می‌پردازد و از اثرات عمیق و دردآور این عشق می‌نویسد. شاعر از جلوه‌های زیبایی معشوقش به طور واضح و گیرا یاد می‌کند و به تضاد میان زاهدان و عاشقان در عشق ورزی اشاره می‌کند. او همچنین به حالت‌های خود در مواجهه با عشق و غم و تأثیر آن‌ها بر روح و روانش می‌پردازد. در انتها به نوعی رنج و شادی در احساسات خود اشاره می‌کند که به شدت با یکدیگر درآمیخته‌اند.
بسی بی داد در عشق از بتان سیمتن دیدمز بی داد بتان کافر نبیند آنچه من دیدم
هوش مصنوعی: در عشق، من بسیاری از بیعدالتیها را از سوی معشوقان زیبای سیمتن دیدهام؛ اما کافران هرگز آنچه را که من دیدهام، نمیتوانند ببینند.
گذشتم سر بسر بر ماجرای لیلی و مجنونبیان حسن تو شرح بلای خویشتن دیدم
هوش مصنوعی: من از تجربه‌های عاشقانه لیلی و مجنون گذشتم و وقتی به زیبایی‌های تو فکر کردم، درد و رنجهای خود را نیز در آن یافتم.
نشانی از خود و تمثالی از تو یافتم هر جاکشیده صورت شیرین و نقش کوهکن دیدم
هوش مصنوعی: هر جا که به زیبایی نگاه میکنم و نشانی از زیبایی‌های عالم میبینم، به یاد تو و ویژگیهایت میافتم.
ز چاک پیرهن گفتم که بینم آن تن نازکلطافت بین که چون کردم نظر هم پیرهن دیدم
هوش مصنوعی: گفتم از شکاف پیراهن ببینم آن بدن نازک و لطیف را، ولی وقتی نگاه کردم فقط پیراهن را دیدم.
تو کاکل می گشادی دوش من نظاره می کردمز دلهای حزین صد مبتلا در هر شکن دیدم
هوش مصنوعی: تو بامداد دیروز موهایت را باز میکردی و من با دلی پر از غم، از میان آن چین و شکنها، افراد زیادی را که به عشق مبتلا بودند، تماشا میکردم.
هزاران زاهد از رشک رخت شد بت پرست اماهزاران برهمن را هم زرشک بت شکن دیدم
هوش مصنوعی: هزاران زاهد به خاطر زیبایی تو به پرستش بتها روی آوردهاند، اما در عوض، هزاران برهمن را نیز دیدهام که بتشکن و عاشق تو شدهاند.
فضولی شمع اگر بر گریه ام خندد عجب نبودکه من هم مدتی بر گریه‌های شمع خندیدم
هوش مصنوعی: اگر شمعی به گریهام بخندد، جای تعجب نیست؛ چون من هم مدتی به گریه‌های شمع خندیدهام.