شمارهٔ ۳۵۸ - فضولی

ای بر فراز مسند عزت مکان توبرتر ز هر چه برتر از آن نیست شان تو

برهان قاطع آمده قول تو سر بسرعالم شده مسخر تیغ زبان تو

بر خاص و عام خوان کرامت کشیدهمپسند خلق هر دو جهان میهمان تو

هر صبح و شام هست بتقریر مقربانحی علی الصلاة صلایی بخوان تو

حرفی بس است بهر دوایی هزار دردگاه تکلم از لب گوهر فشان تو

انس و ملک بسجده سزد گر نهند سرجایی که پا نهاده سگ آستان تو

باد از روان و روح فضولی درودهاهر لحظه بر روان تو و پی روان تو