شمارهٔ ۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به اهمیت خودآگاهی و آگاهی از وضعیت خویش اشاره می‌کند. او می‌گوید که هیچ فرزندی در این دنیا بهتر از خود انسان نیست و اگر در وجود کسی نقصی باشد، امکان اصلاح آن وجود دارد. شاعر همچنین بر این نکته تأکید می‌کند که زندگی نباید صرف دغدغه‌های بی‌اساس و مادیات شود و باید از خوشی‌ها و دردسرهای زندگی به درستی بهره‌برداری کرد. او می‌گوید که انسان باید با دانایی و بدون نگرانی از ناملایمات به زندگی ادامه دهد و در نهایت، با تلاش و کوشش می‌تواند در دنیای خود به شهرت و موفقیت برسد.
ای سخن پرور ز نظم خویشتن غافل مشونیست فرزندی درین عالم ازین بهتر ترا
هوش مصنوعی: ای کسی که در شعر و سخن مهارت داری، غافل از نظم و آفرینش خویش نباش. هیچ فرزندی در این دنیا بهتر از تو نیست.
گر بود در وی فسادی قابل اصلاح هستسر نمی پیچد ز حکمت هست فرمان بر ترا
هوش مصنوعی: اگر در او فسادی وجود داشته باشد، قابل اصلاح است. پس از حکمت دور نیست که سر خود را از فرمانی که داده شده، برگرداند.
نیست آن خودکام فرزندی که هر ساعت دهدبا تقاضاهای رنگارنگ درد سر ترا
هوش مصنوعی: هیچ کدام از آن افراد زورگو و خودخواه نیستند که هر لحظه با خواستهها و نیازهای مختلف، برای تو مشکل ایجاد کنند.
سالها بس باشدش گسوت ز کاغذ پارهوز خز و اطلس نباید کرد صرف زر ترا
هوش مصنوعی: سالها کافی است که از چیزهای بیارزش و دروغین دوری کند، و نباید تنها برای جلب توجه یا زیبایی، پول خود را صرف پارچههای گرانقیمت و زینتهای غیر ضروری کند.
می خورد دایم غذای خود ز بستان دواتنیست مطلق غصه شیر و غم شکر ترا
هوش مصنوعی: او به طور مداوم از دنیای خود تغذیه می‌کند، بدون اینکه نگران غم و اندوه باشد. غم همچون شکر و شیر برای او خوشایند است.
می رود هر جا که باشد بی متاع و بی ملالرفته رفته می کند مشهور بحر و بر ترا
هوش مصنوعی: هر کسی به هر جا که بخواهد میرود، بدون اینکه چیزی به همراه داشته باشد یا دلسرد باشد. به تدریج نامش در دریا و خشکی به شهرت میرسد.