شمارهٔ ۴۶
هوش مصنوعی: این شعر از شاعر به تصویر کشیدن ظلم و ستم در جهان میپردازد. شاعر فریاد میزند که هیچکس از این شرایط سخت و ظالم شاد نیست و همه تحت تأثیر این ستم قرار دارند. هیچ دانا یا نادانی هم از این وضعیت راضی نیست. همه در عذاب و نارضایتی به سر میبرند.
فریاد ازین سپهر ستمگر که در جهانهرگز نگشته شاد ز دوران او دلی
هوش مصنوعی: آه از این آسمان ستمکار که در دنیا هیچ دلی به خاطر دوران او شادی نکرده است.
از هر که هست برده فراغت مدار اونه عالمی ازو شده راضی نه جاهلی
هوش مصنوعی: از هیچ کسی آسودگی و راحتی نخواسته باش، زیرا نه فردی عالم از او راضی است و نه جاهلی.