شمارهٔ ۱
هوش مصنوعی: این شعر به تمجید از خداوند و نعمتهای او اشاره دارد. شاعر از لطف و کرم خداوند سخن میگوید که انسان را از خاک سیاه آفریده و به او علم و دانش عطا کرده است. همچنین، او بر اهمیت وجود انسان و مقام بلند او در دو عالم تأکید دارد.
ای کرده بلطف خود مکرم ما راوز خاک سیه ساخته آدم ما را
هوش مصنوعی: ای که با لطف خود ما را بزرگوار کردهای و از خاک تیره ما را آفریدی.
آموخته علمهای مبهم ما راافراخته سر بهر دو عالم ما را
هوش مصنوعی: علمهای پیچیده و ناشناختهای که یاد گرفتهایم، باعث شده است سر ما در دو جهان - این جهان و آن جهان - بالا برود و به مقام والایی برسیم.