شمارهٔ ۴
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر از عشق خود سخن میگوید که دلش را آزرده و پر از خون کرده است. او آرزو دارد که این عشق دل بیمار و رنجور او را بسوزاند و جانش را که در اسارت است، آزاد کند.
عشق تو که آزرد دل زار مراپر ساخت ز خون دیده خونبار مرا
هوش مصنوعی: عشق تو دل شکسته و رنجور مرا پر کرد از اشکی که از چشمانم جاری شد.
خواهم که بسوزد دل بیمار مراآزاد کند جان گرفتار مرا
هوش مصنوعی: میخواهم که درد دلم بسوزد و جانم که در بند است، رها شود.