شمارهٔ ۳۵
هوش مصنوعی: شاعر از دل می‌خواهد که از محدودیت‌های کاخ و دنیا بگذرد و به آزادی و وسعت فکر کند. او از اینکه در باغی تنگ و محدود همچون نخلِ پربرکت، شاخ‌ها را به سمت‌وسوهای مختلف پخش کند، ابراز ناخرسندی می‌کند. در واقع، پیام این اشعار دعوت به رهایی از قید و بندها و تجربه کردن آزادی است.
ای دل بگذر ز تنگنای این کاخآهنگ فنا کن که فضاییست فراخ
هوش مصنوعی: ای دل، از محدودیت‌های این زندگی مادی عبور کن و به فکر از بین بردن این زندان باش، زیرا دنیای وسیعتری برایت وجود دارد.
مگذار که در حدیقه تنگ چنیننخل املت هر طرف اندازد شاخ
هوش مصنوعی: اجازه نده که در باغ کوچک خود، درخت نخل گسترش پیدا کند و شاخههایش هر طرف را بپوشاند.