شمارهٔ ۵۷
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به عظمت و مهربانی خداوند اشاره می‌کند و از او طلب یاری و رحمت می‌کند. او به خضوع و نیاز خود به پروردگار اشاره دارد و می‌گوید اگر خداوند به او توجه نکند، او همچنان بنده‌ای است که به محبت و نوازش خدا نیاز دارد. در واقع، این ابیات نشان‌دهنده‌ی وابستگی و نیاز انسان به لطف و رحمت الهی است.
ای بر همه عالم در احسان تو بازاولی بتو عرض راز و اظهار نیاز
هوش مصنوعی: ای کسی که بر همه موجودات نعمت و خوبیات بینظیر است، من به خاطر نیازهایم به تو مراجعه میکنم و رازهایم را به تو میگویم.
گر تو ننوازی که نوازد ما راما بنده تویی پادشه بنده نواز
هوش مصنوعی: اگر تو برای ما نوازی نداشته باشی، ما به تو تعلق داریم و تو پادشاهی هستی که بندهات را نوازش میکنی.