شمارهٔ ۶۱
هوش مصنوعی: این شعر به تصویر کشیدن حالتی از درد و عذاب ناشی از خیانت یا ناحقی است که بر شاعر رفته است. شاعر به چشمان خونریز معشوقه‌اش اشاره می‌کند و از این می‌گوید که با وجود بی‌گناهی‌اش، او همچنان مورد ظلم و ستم قرار گرفته است. مژه‌های او مانند تیغهایی تیز هستند که به دل شاعر آسیب می‌زنند و این احساس را منتقل می‌کند که عشق و آسیب در هم تنیده‌اند.
ای ریخته خونم بدو چشم خونریزناکرده ز خون ناحق من پرهیز
هوش مصنوعی: ای که چشمانت مانند خون، بر من ریخته شده است، از خون ناحقی که از من بر زمین ریخته است، دوری کن.
تیز از دل سخت گشته تیغ مژه اتتیغیست بلی ز سنگ می گردد تیز
هوش مصنوعی: تیغ مژه‌های تو، با دل سختی که دارد، بسیار تیز شده است. بله، این تیغ به اندازهای تیز است که میتواند مانند سنگ سخت شود.