شمارهٔ ۱۰۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از شمع عشق سخن می‌گوید که او را بی‌قرار و سرگردان کرده است. شاعر احساس می‌کند که هر لحظه دلش را می‌رباید و بهانه‌ای برای دلتنگی و ناامیدی برای او ایجاد می‌کند. این ابیات نشان‌دهنده احساس عاشقانه و در عین حال تلخی از بی‌قراری و دوری از معشوق است.
تا چند ای شمع عشق بی قرارم سازیسرگشته دور روزگارم سازی
هوش مصنوعی: چقدر به خاطر عشق، مرا بی‌قرار میکنی و سرگردان در این دنیای پر از تغییرات میسازی؟
هر لحظه بصورتی دلم برباییهر دم ببهانه ای نزارم سازی
هوش مصنوعی: هر لحظه به نوعی دل مرا میبردی و هر لحظه بهانه‌ای برای ناز کردنم میساختی.