شمارهٔ ۱۰۴
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر از دلشکستگی و پریشانی‌اش به خاطر عشق سخن می‌گوید. او می‌گوید که معشوقش او را به شدت آشفته کرده و ایمانش را تحت‌الشعاع قرار داده است. معشوق در جواب می‌گوید که این حالت مستی و شیدایی از خود او ناشی می‌شود و نه از ساغری، و او را به ظلم و بهتان متهم می‌کند. به طور کلی، این شعر بیان‌گر تنش احساسی و عشق پیچیده ای است که بین شاعر و معشوق وجود دارد.
گفتم صنما مرا پریشان کردیقصد دل و دین غارت ایمان کردی
هوش مصنوعی: به او گفتم ای معشوق، تو باعث نگرانی من شدی و با کارهایت به دل و اعتقادم آسیب زدی.
گفتا ز منست مستی از ساغر نیستبر من به کمان ظلم بهتان کردی
هوش مصنوعی: او گفت که من از مستی چیزی نمیدانم و این حالتی که دارم تنها از عشق و زیبایی توست، نه از شراب. تو با تیرهای ستم و تهمت به من آسیب زدی.