بخش ۱۶ - مثنوی
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از ساقی می‌خواهد که بساط می را بیش از حد نچید و از نوشیدن می با اعتدال صحبت می‌کند. او به این نکته اشاره دارد که می تواند دلگشا و روح‌افزا باشد، اما زیاده‌روی در آن ناپسند است. شاعر تأکید می‌کند که شادی و خوشی باید با اعتدال همراه باشد و هر چیزی در میانه خوب است. او دل را از خستگی‌های ملالت‌بار دور می‌کند و به گوش‌دادن به صحبت‌های شیرین و با کیفیت دعوت می‌کند. در انتها، شاعر به دنبال تجربه‌های جدید و لذت بردن از تنوع در زندگی است و تأکید می‌کند که هر چیز جدید می‌تواند لذت بخش باشد.
خیز ساقی، بساط می بر‌چینمی به مستان مده زیاده ازین
هوش مصنوعی: ای ساقی، بلند شو و جام می را جمع کن، دیگر به مستها نوشیدنی بیش از این نده.
گرچه می دلگشا و روح‌فزا‌ستگذرانیدنش ز حد نه رواست
هوش مصنوعی: هر چند که زندگی شاداب و مفرح است، اما گذراندن آن از حد و مرز معقول، درست نیست.
کار بی‌ذوق و بی‌ملال خوش استهر‌چه باشد، به اعتدال خوش است
هوش مصنوعی: هر کار بیاحساس و خستهکنندهای که انجام شود، اگر با اعتدال و میانهروی همراه باشد، خوب است.
ای دل از خازن خزانهٔ رازمستمع را ز خود ملول مساز
هوش مصنوعی: ای دل، از نگهبان راز و نکات پنهان، برای شنونده خسته و خستهکننده نباش.
زین دُر تر بس است این مقدارمکن ارزان و زین زیاده میار
هوش مصنوعی: این جواهر به اندازه کافی با ارزش است، پس آن را ارزان نکن و از این بیشتر هم نیاور.
ور هنوزت هوای گفتار‌ستگنج بی‌حد، متاع بسیارست
هوش مصنوعی: اگر هنوز تمایل به صحبت کردن داری، گنجینهای بیپایان و کالای فراوانی در دسترس است.
در گنجینهٔ دگر بگشایبه ازین جوهری دگر بنمای
هوش مصنوعی: در گنجینهای دیگر را بگشا و چیزی باارزشتر از این گوهر نشان بده.
تا شود در تفنن تو پدیدمعنی لذت لکل جدید
هوش مصنوعی: برای اینکه لذتهای جدید را بهتر درک کنی، باید در سرگرمیها و تفریحات خود تنوع ایجاد کنی.
شکر کز رسم این جریدهٔ دردکلک‌ِ سرگشتهٔ پریشان‌گرد
هوش مصنوعی: شکر به خاطر اینکه از عادت این صفحهی پر درد و غم، خطی از دلنگرانیهای پراکنده نوشته شده است.
کرد فارغ مرا به سرعت‌سیرختم الله امرنا بالخیر
هوش مصنوعی: خداوند به آرامی و با نیرویی بزرگ کارهایمان را به خوبی پایان داد.