شمارهٔ ۶۵ - ملحقات
هوش مصنوعی: این متن درباره جناب نزهت افندی، شخصیتی عالم و خردمند است که در میان دو دولت اسلامی مورد احترام و امانت‌دار بوده است. نویسنده از ویژگی‌های برجسته او، دانش عمیق در فقه و حدیث و محبت به خاندان علی سخن می‌گوید. نزهت افندی در برابر اختلالات اجتماعی و نادرستی‌ها به نصیحت و خطابه می‌پردازد و با بیان آیات قرآن و احادیث، افراد را متوجه حقیقت می‌سازد. او با سخنان نافذ و رسا، تأثیر عمیقی بر ناآگاهان و شورشیان می‌گذارد و سران نادرست را به خجلت می‌اندازد. متن به نوعی به ستایش از این شخصیت و تأثیرات او در جامعه می‌پردازد.
از این مقدمه ز آن پس که یافت آگاهیجناب نزهت افندی ستوده شهبندر
هوش مصنوعی: از این مقدمه، پس از آنکه جناب نزهت افندی، شهبندر ستوده، آگاهی لازم را کسب کرد، ...
خجسته رادی والا بدانش و بخردستوده مردی یکتا بمایه و بهنر
هوش مصنوعی: ای خجسته و نیکو، تو به دانایی و خرد خود شناخته شدهای؛ تو مردی بینظیر و با ارزش هستی.
امین و محرم بر هر دو دولت اسلامصدیق و حامی بر هر دو شعبه انور
هوش مصنوعی: این بیت به معنای این است که شخصی مورد اعتماد و رازدار برای هر دو بخش از دولت اسلامی است و در هر دو شاخه اصلی آن، صداقت و پشتیبانی دارد.
جهان و معرفت و جان، درون جامه تنچنانکه معنی بنهفته در لباس صور
هوش مصنوعی: جهان و دانش و روح، درون لباس بدن بهگونهای پنهان هستند که مانند معنای درون یک لباس ظاهر است.
همه بخوانده و دانسته رسم فقه و حدیثز کیش شافعی و بوحنیفه و جعفر
هوش مصنوعی: همه میدانند و آموختهاند که بر اساس فقه و حدیث، اصول دین از مذاهب شافعی، ابوحنیفه و جعفر به چه صورت است.
نه از تعصب بیهوده باز گفته سخننه از تجنب بیغاره برگرفته خبر
هوش مصنوعی: در اینجا شاعر به این موضوع اشاره میکند که سخنانش نه از روی تعصب بیهوده است و نه از روی کنارهگیری نسبت به دنیای اطراف. او به دنبال حقیقت است و در تلاش است تا از واقعیتها سخن بگوید، بدون آنکه تحت تأثیر احساسات بیاساس یا فاصلهگیری باشد.
بجان و دل ز محبان خاندان علیولیک زاده تبارش ز دودمان عمر
هوش مصنوعی: با دل و جان من از دوستان خاندان علی هستم، اما به خاطر نسل و دودمان عمر به دنیا آمدهام.
چنین خجسته روانی که نام بردم از اوکه تا ز نامش زینت دهم بر این دفتر
هوش مصنوعی: این فرد خوشنام و پرآوازهای که از او یاد کردهام، به قدری محترم و باارزش است که دوست دارم نامش را برای زینت بخشیدن به این نوشتههای خود بیاورم.
بدید خسرو ایران و خادم حرمینیکی روانند آراسته بدو پیکر
هوش مصنوعی: خسرو ایران و خادم حرمین به گونهای به هم نزدیک شدهاند که گویی یک روح در دو بدن واحد هستند و هر دو در نهایت زیبایی و آراستگی قرار دارند.
چنانکه گوئی بحر محیط و بحر عمانبود یکی بحقیقت دو آیدا بنظر
هوش مصنوعی: به گونهای است که انگار دو دریا وجود دارد؛ یکی دریاچهای وسیع و دیگری دریا عمان، اما در حقیقت آنها یکی هستند. از دیدگاه ظاهری متفاوت به نظر میرسند، اما در واقع یکساناند.
دو تاجدارند این هر دو آیه رحمتدو شهریارند این هر دو سایه داور
هوش مصنوعی: این دو فرمانروای بزرگ هر کدام نشان رحمتند و هر دو مانند سایهای از داور بزرگ عمل میکنند.
چو دو نهال بروئیده از یکی بستانچو دو برادرزاده ز یک پدر و مادر
هوش مصنوعی: دو درخت که از یک باغ روییدهاند، مانند دو برادرزاده هستند که از یک پدر و مادر به دنیا آمدهاند.
ز عیش رست و فراچید دامن از راحتز جای جست و فروبست استوار کمر
هوش مصنوعی: از خوشی دور شدم و از آرامش دل کندهام؛ برخاستم و محکم کمربندم را بستم تا به سوی هدفم بروم.
پیام داد بر آن خیرگان بی آزرمخطاب کرد بدان سفلگان بدگوهر
هوش مصنوعی: او پیام خود را به آن نیکان بیشرم رساند و خطاب به آن مردمان پست و بد ذات سخن گفت.
گهی بوعظ و گهی وعده و گهی تهدیدگهی بفکر و گهی بافسون و گه بسمر
هوش مصنوعی: گاهی نصیحت میکند، گاهی وعده میدهد، گاهی تهدید میکند، گاهی در فکر است، گاهی با جادو و افسون کار میکند، و گاهی در حال تماشا و تماشای اوضاع است.
گهی کتاب و احادیث خواند و گه آیاتگهی بیان تواریخ کرد و گاه سیر
هوش مصنوعی: گاه فرد مطالعه میکند و احادیث میخواند، گاه آیات قرآن را بررسی میکند، گاه به بیان تاریخها می‌پردازد و گاهی نیز زندگینامهها و داستانهای مختلف را روایت میکند.
هزار نکته بیان کرد با هزار زبانهزار رمز بهر نکته ای بدش مضمر
هوش مصنوعی: او با زبانی هزارگانه، هزار راز را بیان کرده است و هر نکتهای که مطرح میکند، در خود معنای پنهانی دارد.
بگوش شورشیان قول صدق را ز صوابچنان سرود که در مغز خلق کرد اثر
هوش مصنوعی: شورشیان به گونهای سخن میگویند که صداقت را به خوبی به تصویر میکشند و آنچنان تأثیری بر ذهن مردم میگذارند که در عمق فکر و احساس آنها نفوذ میکند.
گران سران متنبه شدند و خوار و خجلچنان که مرد سیه نامه در صف محشر
هوش مصنوعی: رهبران گرانقدر متوجه وضع خود شدند و به شکل ذلیل و خجالتزدهای قرار گرفتند، همچون مردی که در روز قیامت با سرنوشتی بد و زشت مواجه است.