شمارهٔ ۸۱ - ادیب الممالک

ای مولد فرخنده دارای جهاندارامسال فراز آمده‌ای خوب‌تر از پار

خوب آمدی و فرخ و فرخنده و نیکوشاد آمدی و خرم و زیبا و به هنجار

هر سال تو از سال دگر خوب‌تر آییامسال به از پاری چون پار ز پیرار

روزی که تو آیی برود اندُه دلهایارب که تو در دهر همی آیی بسیار

گر روشنی چرخ ز ماهش بود ای عیدتو روشنی از شاه جهان داری هشدار

این گنبد گردان به رخ شاه تو نازدبا آن همه خورشید و مه و ثابت و سیار

سلطان جهان داور بخشنده گیتیخورشید جهان سایه پاینده دادار

شمس ملکان و ملک تاج گذارانتاج سر شاهان جهان سید احرار

شیران به گه رزمش چون ضیغم پرچمشاهان به صف بزمش چون صورت دیوار

فرخنده مظفر شه عادل که همارهبا بخت جوان باشد و با طالع بیدار

گیتی ز عطایش ببرد نعمت جاویدگردون ز رکابش طلبد خاتم زنهار

گنج است نوالش به گه بخشش و رادیشیرست شکارش به گه کوشش و پیکار

دینار پراکنده کند دست کریمشگوئی دل و دستش به ستوهست ز دینار

در باغ جهان شاه درختی است که دارداز دانش و داد و دین شاخ و تنه و بار

در سایه هر شاخش آسوده جهانیوز سایه یزدان نه شگفت است چنین کار

زین کشن درخت است یکی شاخ برومندنوئین جهان گیر جهان بخش جهاندار

آن نیر دولت که ز تأیید الهیبر کشور شرق آمده فرمانده و سالار

آن قاعده دولت و آن قائمه ملکآن داهیه دهیا و آن صارم بتار

بینا به همه راز و خجسته به همه امردانا به همه شغل و ستوده به همه کار

از لهو و لعب معرض و از عیش و طرب دوربا فضل و هنر جفت و به فرهنگ و خرد یار

گوشش پی فرمان شه و رای اتابیکقصدش سوی شرع و روش احمد مختار

باده نخورد ور بخورد مست نگرددمی مست ازو گردد و وی ماند هشیار

اندیشه و کلک و لبش آسوده نباشندیک لحظه ز تدبیر و ز تحریر و ز گفتار

در فکرت او سهو و خطا راه نیابداین را من ازو تجربه کرده‌ستم صد بار

اشباه فزونند مر او را به همه ملکاما همه گفتاری و او یکسره کردار

آنجا که ببارد ز کف رادش گوهرآنجا که بتابد ز رخ پاکش انوار

خیره ز چه رو باری ای ابر بهارییافه به کجا تابی ای ماه ده و چار

ای مایه دانش را فرهنگ تو میزانای گوهر معنی را فضل تو خریدار

تا من به بر و دوش عروسان معانیاز مدح تو آراستم این دیبه زر تار

برکند ز بر فرخی و افکند از سرآن حله دهقانی و آن سگزی دستار

تا در سر بازار جهان در طلب سودآن را که متاعیست کشد بر سر بازار

هر ساله به میلاد شهنشاه جوان بختبنشین ز بر تخت به اقبال و بده بار

تابنده به شکرانه سر سبزی دولتدر پای تو از شعر گهر سازد ایثار