شمارهٔ ۲۰ - در ستایش دانش بپارسی سره
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف پیدایش انسان و هوش او در برابر خداوند پرداخته است. شاعر بیان می‌کند که وقتی انسان به وجود آمد، به عبادت و نماز پرداخت. او به مقام و الوهیت رسید و با فروتنی و خضوع گام برداشت. خداوند به او پیام می‌دهد که او پیشوای جهانیان است و برای موفقیت باید به خرد و هوش خود اعتماد کند. خرد به عنوان راهی معرفی شده که هر کسی با پیروی از آن می‌تواند به خواسته‌های خود دست یابد. به تصریح شاعر، آگاهی و درک واقعی از زندگی تنها از طریق خرد امکان‌پذیر است.
از آندمی که پدیدار گشت هوش نخستپی نماز کمر بست پیش یزدان چست
هوش مصنوعی: زمانی که آگاهی و خرد در انسان ایجاد شد، او اولین چیزی که انجام داد، بستن کمر و آماده شدن برای نماز و عبادت در برابر خداوند بود.
چو سرور است شد و چون بنفشه سر در پیشچو غنچه دوخت لب از گفتگوی و چون گل رست
هوش مصنوعی: مثل این است که خوشحالی و سرور دارد، و مانند بنفشه سرش را پایین آورده است. همچنان که غنچه لب از گفتگو بسته و مانند گل شکفته شده است.
سپس بگفته یزدان شد از سپهر بخاکنشست در سر دانا و مغز او را شست
هوش مصنوعی: سپس خداوند از آسمان به زمین فرود آمد و در دل فرد دانا قرار گرفت و آنچه در مغز او بود را پاک کرد.
ز کردگار رسیدش بگوش جان فر تابکه پیشوای جهانی و گفته گفته تست
هوش مصنوعی: از طرف خداوند، پیامی به جانش رسید که تو رهبری جهانی و هر آنچه گفته شود از توست.
کجا که باشی کفشیر هر شکسته کنیکجا که نیستی آنجا شکسته است درست
هوش مصنوعی: هر کجا که باشی، اگر بخواهی چیزی را بشکنی، آنجا هم شکسته شده است. اگر در جایی نباشی، آنجا نیز به نوعی دچار شکستگی است و این موضوع اهمیت ندارد که در کجا قرار داری.
بگیر پورا دامان هوش و دست خردمگیر گفت مرا یاوه و گزافه و سست
هوش مصنوعی: از عقل و دانایی خود به بهترین نحو بهره ببر و اجازه نده که سخنان بیمعنی و پوچ تو را گمراه کند.
خرد رهی است کز او هر که هرچه جوید یافتخرد رهیست کزان هرکه هرچه خواهد جست
هوش مصنوعی: عقل و فهم، راهی است که هر کسی از آن عبور کند، آنچه را که میخواهد به دست میآورد. در واقع، با استفاده از عقل و دانش، هر فرد می‌تواند به خواستههایش برسد.