شمارهٔ ۳۳
هوش مصنوعی: این شعر به استقبال بازگشت شاه جوانبخت و پیروزی او اشاره دارد. مردم، به ویژه گنهکاران، باید برای بخشایش و نجات خود شتاب کنند. در کنار شاه، حامیان و مشاوران او حضور دارند و از بازگشت او خوشحالند. این بازگشت به معنای امید و شادمانی برای مردم است، به طوری که حاسدان نیز به غصه می‌خورند. در پایان، شاعر به شادی روزی که رقیبان پیشرفت شاه را ببینند، اشاره می‌کند. بطور کلی، شعر یک پیغام امید و استقبال از پادشاهی عادل و موفق را منتقل می‌کند.
مژده ایدل که ز ره موکب شه بازآمدموکب شاه جوانبخت ز ره بازآمد
هوش مصنوعی: خبر خوش اینکه ایدل، کاروان شاه خوشبخت از راه برگشته است.
خسروان جمله نهادند کله بر در شاهوین ملک با سپه و چتر و کله بازآمد
هوش مصنوعی: پادشاهان همگی سرها را به احترام درب در شاه گذاشتند و این پادشاه با سپاه و پرچم و تاج به میدان بازگشت.
ای گنهکاران خیزید و شتابید که شهپی بخشایش هرگونه گنه بازآمد
هوش مصنوعی: ای گناهکاران، بیدار شوید و سریعاً اقدام کنید، زیرا فرمانروای آمرزنده برای بخشش هر نوع گناه بازگشته است.
در رکاب ملک آن داور فرخنده که هستحامی کشور سالار سپه بازآمد
هوش مصنوعی: در کنار پادشاهی که قضا و قدر او خوش یمن است و از کشور و ارتش حمایت می‌کند، دوباره به وطن بازگشته است.
نایب و صهر و پسر عم شه آن صدر کبیرکه نگهدارد ملکی بنگه بازآمد
هوش مصنوعی: رئیس بزرگ، نایب و داماد و پسرعمو دارد که مسئولیت حفظ و نگهداری ملک را بر عهده دارد و دوباره بازگشته است.
آن خداوند جوانبخت که در حضرت ویآسمان همچو زمین کوه چو که بازآمد
هوش مصنوعی: آن خدایی که خوشبخت و سعادتمند است، در حضور او آسمان مانند زمین و کوه نیز به مانند بازگشت دوبارهای است.
حاسد از غصه بمیرد که اتابک شده صدرظلمت از خاک کند رخت که مه باز آمد
هوش مصنوعی: حسود از ناراحتی به خود میپیچد و از غم میمیرد، در حالی که کسی که قدرت و مقام یافته است، به جای مانده از درد و سختی را رها کرده و دوباره درخشندگی و نور را تجربه می‌کند.
همچو پاداش الهی بقبال حسناتاجر یک خیرش بیواسطه ده بازآمد
هوش مصنوعی: افرادی که نیکوکارند، پاداشهای الهی را به طور مستقیم دریافت میکنند و این پاداشها به سرعت و بدون واسطه به آنها باز میگردد.
بیژن ملک بچه در شد و او رستم واراز پی آنکه برآردش ز چه بازآمد
هوش مصنوعی: بیژن به جنگل رفت و مانند رستم به دنبال این بود که بفهمد چرا او از آنجا بازگشته است.
خسروا بنده چو پروانه سوی شمع امیدنقد جان هشته بکف گه شد و گه بازآمد
هوش مصنوعی: به نظر میرسد که شاعر در این بیت به عشق و شوقی عمیق اشاره دارد. او خود را مانند پروانهای میبیند که به سوی شمع امید پرواز می‌کند. این شمع نماد آرزوها و امیدهای اوست، و او تمام وجودش را در این مسیر میگذارد. گاهی پیش میرود و گاهی باز میگردد، اما هر بار به سوی شمع امید نزدیکتر میشود. این تصویر نشاندهندهی تلاش و فداکاری عاشقانه است.
بر در خرگه خورشید شب افروز ملوکشاکی از طول شبی همچو شبه بازآمد
هوش مصنوعی: در دروازهی خانهی خورشید، شب روشنی بخش پادشاهان، که از طولانی شدن شب شکایت داشت، مانند پرندهای به سوی خانهاش برگشت.
ای خوش آنروز که ببینند رقیبان که رهیبا کف و دامن پر از در شه بازآمد
هوش مصنوعی: خوشا آن روزی که رقبایم ببینند که من با دستانی پُر و دامن پر از نعمت به سوی شهر بازمیگردم.