شمارهٔ ۶۶ - جواب از زبان معشوق
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از عشق و دلتنگی خود می‌گوید. او به یاد محبوبش دل پریشان دارد و از پیمان خود وفادار می‌ماند. هر لحظه عشق او بیشتر می‌شود و آماده است تا جانش را برای محبوب نثار کند. شاعر از قول و وعده‌های درازمدت می‌گوید و تأکید می‌کند که وصال بدون رنج و جدایی ارزش ندارد. او همچنین اشاره به لطف‌های نهفته در قهر محبوب دارد و در آخر از ادب و احترام به محبوب یاد می‌کند.
ای یاد تو مرهم دل ریشافتاده ای از چه رو به تشویش
هوش مصنوعی: ای یاد تو داروی دل شکسته من، چرا اینگونه نگران و مضطرب هستی؟
چون قول ببندگیت دادمپیمان شکنی نباشدم کیش
هوش مصنوعی: وقتی که به تو قول دادم، هیچ وقت پیمان شکنی نکردم.
هر لحظه ارادتم فزون استهر دم اخلاص بیش از پیش
هوش مصنوعی: هر لحظه محبت و ارادت من به تو بیشتر می‌شود و هر دم، صداقت و خلوص نیت من افزایش مییابد.
جان در قدمت نثار سازمآشفته مدار خاطر خویش
هوش مصنوعی: جانم را در راهت فدا میکنم، اما خودت را آشفته نکن.
آزرده مشو ز وعده دیراز طول مفارقت میندیش
هوش مصنوعی: ناراحت نشو از اینکه وعده دیدار به تأخیر افتاده و به طولانی شدن فاصله فکر نکن.
لذت ندهد وصال بی هجرگل با خار است و نوش با نیش
هوش مصنوعی: لذت واقعی در وصال و نزدیکی به معشوق بدون تجربه جدایی و دوری به دست نمیآید، زیرا مثل گل و خار است؛ گل بدون خار ارزش کمتری دارد. همچنین، نوشیدن شراب بدون درد و نیش زهرآگین هم معنی ندارد.
در قهر هزار لطف مخفی استگر عاشق صادقی میندیش
هوش مصنوعی: در زمانی که کسی بیمار و ناراحت است، در واقع در پس این قهر و ناراحتی، محبتها و لطف‌های زیادی نهفته است. اگر واقعا عاشق هستی، نباید به این قهر فکر کنی.
یا رب بدوشنبه باز بینمسلطان اندر فضای درویش
هوش مصنوعی: ای خدا، کاش در روز دوشنبه بار دیگر سلطان را در میان جمع درویشان ببینم.
ای «بدر» دمی ادب نگهداردر پیش ادیب دم مزن بیش
هوش مصنوعی: ای «بدر»، لحظهای کمی آداب را رعایت کن؛ در حضور ادبای بزرگ، بیش از این سخن نگفت.