شمارهٔ ۷۴ - حاجی ملک التجار در جواب نوشته و در دیوان ادیب ضبط است
هوش مصنوعی: شعر به مشکلات و نابسامانی‌های زندگی زن اشاره دارد و نشان می‌دهد که واقعیت‌ها می‌توانند فریبنده به نظر برسند. در آن، شاعر به بیان درد و رنج انسان‌ها پرداخته و از بی‌اعتمادی و یأس در مواجهه با دنیای پر از زجر و فریب می‌گوید. او به تضادها و دوگانگی‌های موجود در جامعه اشاره کرده و نشان می‌دهد که چطور ظواهر زیبا و خوشایند در واقع می‌توانند پوششی بر مشکلات عمیق باشند. در پایان، به حکایت افرادی پرداخته می‌شود که در جستجوی حقیقت و محبت هستند، اما در عین حال با تقلب و نیرنگ‌های دور و بر خود مواجه‌اند.
روزگار زن جلب پرور خرابست ای ادیبچشمه ای از دور اگر بینی سرابست ای ادیب
هوش مصنوعی: در زندگی، شرایط زن مانند جلب پرورها خراب و نابسامان است. ای دانشمند، اگر از دور چشمهای ببینی، بدان که آن تنها یک سراب است.
خون احباب است اندر جام زهرآلود دهرمست پندارد که لبریز از شرابست ای ادیب
هوش مصنوعی: در این دنیا که پر از درد و رنج است، انگار که دلسوزها و عزیزان ما در یک جام تلخ و زهرآلود قرار گرفتهاند. فردی که به ظاهر خوشحال و سرمست به نظر میرسد، در واقع نمیداند این شادیاش ناشی از اندوه و تلخیهای زندگی است. ای اهل علم و ادب، به این نکته توجه کن!
ملک دیگرگون و کار ملک دیگرگون بودوعد ساعت را تو گوئی انترابست ای ادیب
هوش مصنوعی: در اینجا به تفاوتهای میان امور و شرایط مختلف اشاره شده است. وقتی به زمان حال میرسیم، به قضاوت و نظر متفاوتی برمیخوریم که نشاندهنده نوعی درک متفاوت از اوضاع است. به طوری که از یک طرف، حرف زدن درباره مسائل و اوضاع کنونی از یک عالِم به دیگر عالمان میتواند به تفسیرها و برداشتهای متفاوتی منجر شود.
زین ثقیلان و گر آنجا نان جهان اندر ستوهخاک لرزان عالم اندر اضطرابست ای ادیب
هوش مصنوعی: از این همه سنگینی و فشار، اگر آنجا نان دنیا به همراه داشته باشد، زمین لرزان و جهان در اضطراب است، ای ادیب.
بسکه طبع آزرده زین آوازها در گوش مننغمه طنبور چون بانگ غرابست ای ادیب
هوش مصنوعی: به دلیل اینکه روح من از صداهای مختلف خسته و رنجیده شده، صدای طنبور در گوشم مانند صدای کلاغ به نظر میرسد، ای عالم.
هر که بوسد از دل و جان خاک پای بو ترابورد او یالیتنی کنت ترابست ای ادیب
هوش مصنوعی: هر کسی که با دل و جان خاک پای کسی را ببوسد، خوشا به حال او، ای نویسنده! کاش من هم خاک آن پای بندگی بودم.
آنکه گریانست در محراب طاعت تا سحرسخت خندان در صف طعن و ضرابست ای ادیب
هوش مصنوعی: کسی که تا صبح در حال عبادت و ناله است، در مقابل دشنام و تهمت دیگران، چهرهاش لبخند است. ای نویسنده!
کفشدوز آمد به کف انبان، سگ از میدان گریختکو بدانست آنچه او را در جوابست ای ادیب
هوش مصنوعی: کفشدوز به دست کسی که در حال جمعآوری است رسید و سگ از میدان فرار کرد، چون فهمید که چه چیزی در انتظارش است. ای دانشمند!