شمارهٔ ۹۳

هوش مصنوعی: این شعر درباره دردها و غم‌های عاشقانه است. شاعر خود را در حالتی از سختی و حزن تصویر می‌کند و به حسرت و انتظار برای وصال معشوق اشاره دارد. او به ناتوانی از فرار از مشکلات و سردی زندگی اشاره می‌کند و از دوری محبوبش می‌نالد. شاعر همچنین به حال دوستانش که در خوشحالی هستند، حسرت می‌زند و از آن‌ها می‌خواهد که او را به یاد بیاورند. در نهایت، او حالت خود را به تشنگی سکندر برای آب حیات تشبیه می‌کند و می‌گوید که با وجود ناراحتی‌ها، همچنان به یاد معشوقش است و از عشق واقعی سخن می‌گوید.