شمارهٔ ۱۳
هوش مصنوعی: این شعر به ناکامی در دست‌یابی به کامیابی و شانس اشاره دارد. شاعر به وجود موانع و نفرین‌های سرنوشت پرداخته و به این نکته اشاره می‌کند که با وجود دانش و هنرش، برایش بخت مناسب وجود ندارد. او به مثالی از زحل و ماه اشاره می‌کند و می‌گوید حتی اگر از یک آسمان آبی هم برآمده باشد، باز هم شانس نمی‌تواند او را یاری کند. در نهایت، شاعر به این نتیجه می‌رسد که افتخار و نسب به تنهایی کافی نیست و سرنوشت نقش مهمی در زندگی دارد.
همیشه شمس به قصد تو گشته یار زحلهماره ماه برغم تو خفته در عقرب
هوش مصنوعی: شمس همیشه به خاطر تو، در کنار زحل قرار دارد و ماه همواره با وجود تو در حال استراحت در دایره عقرب است.
حکیم با هنر از طعن آن حریف ظریفغریق بحر الم شد حریق نار غضب
هوش مصنوعی: حکیم با هنرش از انتقادات آن رقیب نازکدل به عمق دریا فرو رفت و آتش خشمش خاموش شد.
بگفت اینهمه دانم ولیک بختم نیستچو بخت نیست فزونی ز معرفت مطلب
هوش مصنوعی: می‌گوید: میدانم همه اینها را، اما بخت و اقبال به من یاری نمیکند. وقتی شانس نیست، حتی دانش و آگاهی هم نمی‌تواند به من کمکی کند.
که گر ز اطلس گردون قصب کند بدبختز ماهتاب در افتد شراره اش به قصب
هوش مصنوعی: اگر کسی بخواهد از امکانات و نعمتهای آسمان بهرهمند شود، ولی بخت بدی داشته باشد، ممکن است از چیزهای زیبا و درخشان، نظیر نور ماه، هم به خطر بیفتد و دچار مشکل شود. به عبارتی، زیباییها میتوانند به جای خوشبختی، برای او دردسرساز شوند.
چه پرسی از حسب بختیار وز نسبشکه آسمان حسبش گشت و آفتاب نسب
هوش مصنوعی: از چه چیزی دربارهی وضعیت و اصل و نسب شگوندارش میپرسی، در حالی که آسمان به خاطر اصل و نسب او به او اهمیت میدهد و خورشید نیز به خاطر نسب او روشنایی میدهد؟