تناجی
ادیب الممالک فراهانی

شمارهٔ ۷۷

مگرد ای پسر گرد دانش که دانشتنت غرق اندوه تا گردن آرد
ره ابلهی جوی کآیین فکرتترا روز تا شب به خون خوردن آرد
تو خر زای و خر میر و خر زی که گردونپس از هفتصد سال خر مردن آرد