شمارهٔ ۸۴
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف شخصیتی می‌پردازد که در کار خود بسیار ماهر و فعال است. او با یک دست تیغ و خامه (مقامات نوشتاری) را در دست دارد و با دست دیگرش کتاب و دفتر را مدیریت می‌کند. این فرد، که سنان نام دارد، در خدمت دیگران است و به شدت به علم و فضل اهمیت می‌دهد. دل او هرگز از خدمت به شاه خسته نمی‌شود و تنش نیز از کارهای سخت نسبت به لشکر آسوده نیست. او همه کارهای جهان را به تنهایی انجام می‌دهد و هیچ دستی برای کمک ندارد، اما همیشه سعی می‌کند دستان خالی خود را از نعمت‌های دنیا پر کند.
به دستش گاه تیغ و گاه خامهبه پیشش گه کتاب و گاه دفتر
هوش مصنوعی: گاهی در دست او شمشیر و گاهی قلم است و گاهی پیش او کتاب و گاهی دفتر.
سنان در خدمتش با خامه همدوشقلم در حضرتش با تیغ همسر
هوش مصنوعی: در این بیت به رابطه و هماهنگی میان ابزارها و وسایل مورد استفاده اشاره شده است. سنان (نیزه یا تیر) در کنار قلم و خامه، و همچنین تیغ در کنار شخصی دیگر قرار دارد. این به نوعی نشاندهندهی اهمیت و هماهنگی میان ابزارها و هنر در خدمت فردی خاص است. به عبارت دیگر، ابزارهای مختلف، هر یک به نوبه خود، در خدمت یک هدف و هدفمند فعالیت میکنند.
گزیده خاطرش از فضل صد فصلگشوده بر رخش از علم صد در
هوش مصنوعی: او از فضائل و دانش خود، نکات برجستهای را در دل و ذهن خود جمع کرده و آن را با شکوهی خاص به نمایش میگذارد.
نفرساید دلش در خدمت شاهنیاساید تنش از کار لشکر
هوش مصنوعی: دل کسی که در خدمت شاه است، همیشه نگران است و راحت نمیتواند استراحت کند؛ چرا که بدن او همواره در خدمت فعالیتهای لشکر و جنگ است.
همه کار جهان گیرد بدستیتهی ماند مر او را دست دیگر
هوش مصنوعی: تمام کارهای دنیا با دست انجام میشود و کسی که دستش خالی باشد، از انجام این کارها ناتوان میماند.
وز آن دست تهی پر کرد دایمتهی دستان گیتی دامن از زر
هوش مصنوعی: او با دست خالی همیشه مملو از نعمت است و در دنیای خالی دستان، دامنش از طلا پر شده است.