شمارهٔ ۸۸ - در مقدمه طبع شاهنامه در وصف دربار مظفرالدین شاه
هوش مصنوعی: در بوستان سروش از درختان دانش می‌روید و آسمان دانش را مانند باران بر می‌افشاند. هنر از دل خردمندان می‌تابد و همچون ماه نو در آسمان می‌درخشد. شهریار توانا با وجود نقصی که دارد، همچنان بینایی را از محبت خود تقدیم می‌کند. دانا همچون تشنه‌ای به سمت آب می‌شتابد، و به خاک پایشاهی از راه دور می‌رسد.
در بوستان سروش همی روید از درختوز آسمان ببارد دانش ز ماه و هور
هوش مصنوعی: در باغی که سروش حضور دارد، درختان میرویند و دانش همچون بارانی از آسمان بر زمین میریزد، همانند نور ماه و خورشید.
تابد هنر ز گوی گریبان بخردانچون ماه نو ز چرخ و می کهنه از خنور
هوش مصنوعی: هنر و مهارت باید مانند یک ماه نو از بینش و عقل خردمندان تابیده شود، همانطور که میوه تازه از چرخ زمان و تجربهای کهنه به بار میآید.
با فر شهریار تواناست پای لنگوز توتیای مهرش بیناست چشم کور
هوش مصنوعی: با اراده و قدرت شهریار، حتی کسی که پایش لنگ است میتواند به نتیجه برسد، اما اینکه کسی به زیبایی و محبت تو توجه نکند، مانند فردی است که بینایی ندارد.
دانا چنانکه تشنه شتابد در آبگاهتازد به خاک راه شهنشه ز راه دور
هوش مصنوعی: یک انسان خردمند مانند شخص تشنه‌ای که به سرعت به سمت آب میرود، در دنیای خود به جستجوی حقیقت و دانش میپردازد و به وضوح میداند که باید از راههای درست و مناسب برای رسیدن به اهداف خود استفاده کند.