شمارهٔ ۲۴۴ - ایضا در ذم خر
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی تصویری از یک خر در دره را ترسیم می‌کند که وسایل مختلفی از جمله سبو، خم، کماسه و کدو را به همراه دارد. وقتی خر به دره می‌رسد، همه این وسایل هم با او می‌آیند و به نوعی وابسته به او هستند. در واقع، تفکر شاعر این است که وجود خر و همراهانش به هم پیوسته و مرتبط هستند.
خر سبوی سر دره گوش خم پهلوکماسه پشت و کدو گردن و تکاو گلو
هوش مصنوعی: خر در کوه درهای نشسته و سرش به گردن تنگ و خمیده است. در کنار آن، کدو به حالت تکیه به پهلو و گردن به این طرف و آن طرف افتاده است.
چو آید آید با وی سبو و دره و خمچو شد کماسه شود باوی و تکاو کدو
هوش مصنوعی: زمانی که میآید، سبو، دره و خم نیز به همراه او می‌آیند. وقتی که او به حالتی می‌رسد، شگون و زیبایی آن نیز در کنار او خواهد بود.